توضیحات

دسته ی دارویی:

ترکیب انتی­ نئوپلاستیک، آنتی­آندروژن

هشدار دارویی/ Us Boxed Warning:

-

نام برندهای دارو :

Casodex

اشکال دارویی موجود:

قرص، خوراکی:mg 50

موارد مصرف:

سرطان پروستات، متاستاز دهنده: درمان سرطان پروستات متاستاز دهنده مرحله D2 (در ترکیب با آگونیست­های LHRH)

محدودیت مصرف: بیکالوتامید، mg 150 روزانه برای استفاده به صورت تنها و یا در ترکیب با سایر داروها تایید نشده است.

استفاده: کاربرد بدون تایید

سرطان پروستات پیشرفته موضعی

مقدار مصرف:

بزرگسالان

سرطان پروستات، متاستازی: خوراکی: mg 50 یک بار در روز (در ترکیب با آنالوگ­های LHRH)

سرطان پروستات، پیشرفته، ریسک بالای عود مجدد: خوراکی mg 150 یک بار در روز

دوز فراموش شده: در صورت فراموشی مصرف دوز، دوز فراموش کرده را رها کرده و دوز بعدی را طبق برنامه زمانی مصرف کنید.

سالمندان

به دوزهای دارویی در افراد بالغ رجوع کنید

در نارسایی کلیوی

تغییر دوز دارو لازم نمی­باشد.

در نارسایی کبدی

  • نارسایی کبدی در شروع درمان: نارسایی ملایم، متوسط، شدید: تغییر دوز لازم نمی­باشد. ولی در بیماران با نارسایی متوسط تا شدید باید با احتیاط مصرف شود. در این شرایط کلیرانس ممکن است با تاخیر باشد.
  • نارسایی کبدی در طی درمان: ALT دو برابر بیشتر از ULN و یا بروز زردی: قطع سریع دارو

نحوه ی تجویز دارو:

خوراکی: دوزها باید در یک زمان واحد از روز مصرف شود. صبح یا بعد از ظهر. می­تواند با یا بدون غذا مصرف شود. برای درمان سرطان متاستازی باید همراه با آنالوگ­های LHRH مصرف شود.

ملاحظات مرتبط با خطرات دستکاری دارو

ترکیبات خطرناک (NIOSH 2016، گروه 1).

ملاحظات لازم را در زمان دریافت، تماس ، تجویز و دفع دارو در نظر بگیرید. در زمان استفاده باید از دستکش استفاده کنید. NIOSH نیز استفاده از دستکش را توصیه می­کند.

موارد مربوط به ایمنی دارو:

مسائل و بیماری های مشابه یا کاملاً یکسان:

بیکالوتامید می­تواند با apalutamide، enzalutaminde، flutamide و nilutamide اشتباه شود.

Casodex می­تواند با Kapidex اشتباه شود.

مسائل بین المللی

Casodex می­تواند با نام تجاری Capadex برای پروپوکسیفن/استامینوفن اشتباه شود

عوارض جانبی:

درصد عوارض جانبی به صورت رژیم درمانی ترکیبی با آنالوگ­های LHRH می­باشد، مگر درمواردی که ذکر شده باشد.

بیش از 10%

- قلبی عروقی: ادم محیطی (13%)

- سیستم عصبی مرکزی: درد (35%)

-اندوکرین و متابولیک: گرم شدن یکباره (53%)، بزرگ‌شدن پستان مردانه (9%، تک درمانی: 38 تا 73%)

- گوارشی: یبوست (22%)، حالت تهوع (15%)، اسهال (12%)، درد شکم (11%)

ادراری- تناسلی ماستالژیا (6%، تک درمانی 39 تا 85%)، درد لگن (21%)، هماچوری (12%)، شب ادراری (12%)

هماتولوژیک و اونکولوژیک: انمی (11%)

عفونت: (18%)

عصبی-عضلانی و اسکلتی: درد پشت (25%)، ضعف (22%)

تنفسی: دیسپنی (13%)

2تا 10%

- قلبی عروقی: درد قفسه سینه (8%)، فشار خون بالا (8%)، آنژین صدری (2 تا 5%)، سکته قلبی (2 تا 5%)، نارسایی قلبی (2 تا 5%)، بیماری عروق کرونر (2 تا 5%)، ادم (2 تا 5%)، آنفارکتوس میوکارد (2 تا 5%)، سنکوپ (2 تا 5%)

- سیستم عصبی مرکزی: سرگیجه (10%)، پرستازی (8%)، سردرد (7%)، بیخوابی (7%)، مایستازی (7%)، اضطراب (5%)، لرز (2 تا 5%)، سردرگمی (2 تا 5%)، خواب آلودگی (2 تا 5%)، هایپرتونی (2 تا 5%)، عصبی بودن (2 تا 5%)، نوروپاتی (2 تا 5%)، افسردگی (4%).

درماتولوژی: راش پوستی (9%)، دیافروزیس (6%)، آلوپسی (2 تا 5%)، خارش (2 تا 5%)، خشکی پوست (2 تا 5%)

-اندوکرین و متابولیک: کاهش وزن (7%)، هایپرگلایسمی (6%)، افزایش وزن (5%)، کاهش میل جنسی (2 تا 5%)، دهیدراتاسیون (2 تا 5%)، نقرس (2 تا 5%)، هایپرکلسترونیمیا (2 تا 5%)

- گوارشی: سوء هاضمه (7%)، آنورکسی (6%)، نفخ شکم (6%)، استفراغ (6%)، دیس­فاژی (2 تا 5%)، فتق (2 تا 5%)، ملانیا (2 تا 5%)، آبسه­های پریودنتال (2 تا 5%)، خشکی دهان (2 تا 5%).

ادراری- تناسلی: عفونت دستگاه ادراری (9%)، ناتوانی جنسی (7%)، سختی در ادرار (5%)، احتباس ادراری (5%)، دیس­اوری (2 تا 5%)، عدم نگهداری ادراری 4%)

هماتولوژیک و اونکولوژیک: کارسینومای دستگاه گوارش (2 تا 5%)، هموراژی رکتال (2تا 5%)، کارسینومای پوستی (2تا 5%).

کبدی: افزایش آنزیم­های کبدی (7%)، افزایش آلکالین فسفاتاز سرم (5%)

عفونت: هرپس (2 تا 5%)، عفونت چرکی (2 تا 5%).

عصبی-عضلانی و اسکلتی: اوستالژی (9%)، آرتریت (5%)، کرامپ پا (2تا 5%)، درد عضلانی (2 تا 5%)، درد گردن (2 تا 5%)، شکستگی­های پاتولوژیک (4%)

چشمی : کاتاراکت (2تا 5%)

کلیوی: پلی­اوری (6%)، هیدرونفروز (2 تا 5%)، افزایش نیتروژن اوره خون (2 تا 5%)، افزایش کراتینین سرم (2 تا 5%)

تنفسی: سرفه (8%)، فارنژیت (8%)، علایم شبیه آنفولانزا (7%)، برونشیت (6%)، آسم (2 تا 5%)، اپیستاکسی (2 تا 5%)، سینوزیت (2تا 5%)، پنونمونی (4%)، رنیت (4%)

ناشناخته: کیست (2 تا 5%)،تب (2 تا 5%)

کمتر از 1% وگزارش های موردی: کاهش تحمل گلوکز، کاهش هموگلوبین، کاهش شماری WBC، نارسایی کبدی، هپاتیت، سمیت کبدی، افزایش حساسیت، افزایش ALT و AST سرم، افزایش بیلی­روبین سرم، پنومونی بینابینی، بیماری­های ریوی بینابینی، فیبروز ریوی، حساسیت نوری پوست

موارد منع مصرف:

حساسیت به بیکالوتامید و یا ترکیبات فرمولاسیون، استفاده در زنان، بارداری

ترکیب کانادایی: منع مصرف اضافی: بیماران با سرطان پروستات موضعی تحت انتظار مراقبتی، کودکان

موارد احتیاط مصرف و نکات مورد توجه:

نگرانی های مربوط به عوارض جانبی:

- بزرگ‌شدن پستان مردانه (Gynecomastia): بیکالوتامید منجر به بزرگ شدن پستان مردانه و یا درد سینه در دوزهای بالا می­شود.

- هماتولوژیک: آنمی می­تواند همراه با سرکوب تستسترون ایجاد شود، بررسی دوره­ای CBC باید صورت بگیرد.

- سمیت کبدی: منجر به مرگ و یا بستری شدن در بیمارستان به دلیل آسیب کبدی. سمیت کبدی معمولاً در 3-4 ماه اول پس از شروع درمان مشاهده می­شود. در افراد با نارسایی کبدی متوسط تا حاد باید با احتیاط مصرف شود. بررسی ترانس امیناز در صورتی که علایم و نشانه­ها نارسایی کبدی را پیشنهاد کنند (تهوع، استفراغ، درد شکم، بی حالی، آنورکسی، علایم مشابه آنفولانزا، ادرار تیره، یرقان، درد بالا راست شکم) باید در نظر گرفته شود. بررسی تست­های عملکردی کبد نیز باید صورت گیرد. در صورت که بیمار دچار زردی و یا میزان ALT دوبرابر ULN باشد، درمان را قطع کنید.

- ازدیاد حساسیت: ادم آنژیونورتیک و کهیر گزارش شده است.

-بیماری­های بینابینی ریه: به صورت نادر گزارش شده است، اگرچه بیشتر در مصرف دوزهای بالاتر از مقادیر گزارش شده نشان داده شده است، به همین دلیل هر نوع عارضه تنفسی ناخواسته را ارزیابی کنید

نگرانی های مربوط به بیماری:

- بیماری­های قلبی- عروقی: درمان کمبود آندروژن منجر به افزایش خطر بیماری­های قلبی-عروقی می­شود. این درمان منجر به طولانی شدن حدفاصل QT/QTc، افزایش خطر برای بیمار همراه با سندوم طولانی شدن QT، نارسایی قلبی، اختلالات الکترولیتی می­شود. پیش از شروع درمان، اختلالات الکترولیتی را اصلاح کنید و نیز به صورت دوره­ای الکترولیت و ECG را کنترل کنید.

- کاهش تراکم مواد معدنی استخوان: استفاده طولانی مدت از درمان آنتی­آندروژن با کاهش در تراکم مواد معدنی استخوان و نیز افزایش خطر پوکی استخوان و شکستگی همراه می­باشد، مصرف بیش از حد الکل، سابقه خانوادگی پوکی استخوان و/یا استفاده از مزمن از دارو امکان کاهش تراکم استخوانی را افزایش می­دهد. پیش از شروع درمان میزان خطر را ارزیابی کنید.

دیابت: در زمان استفاده همراه با آگونیست­های LHRH، کاهش کنترل قند خون و کاهش در تحمل گلوکز در بیماران با دیابت گزارش شده است.

نارسایی کبدی: در موارد نارسایی متوسط تا شدید کبدی با احتیاط مصرف شود. بیکالوتامید دستخوش متابولیسم گسترده کبدی قرار می­گیرد. داده­های موجود نشان می­دهد که دفع می­تواند در شرایط نارسایی کبدی به تاخیر بیفتد و منجر به تراکم بالای دارو شود. ارزیابی­های دوره­ای عمکلرد کبد باید در درمان­های طولانی مدت در نظر گرفته شود.

اثرات متابولیسم/ترانسپورت دارو:

مهار CYP3A4 (ضعیف)

موارد مربوط به مصرف هم زمان با داروها:

تداخلات دارویی: تداخلات داوریی بالقوه­ای وجود دارد که نیازمند تنظیم و تغییر دوز، ارزیابی­های بیشتر و یا انتخاب درمان­های جایگزین می­باشد.

- وارفارین: طولانی شدن بیش از حد زمان پروترومبین (PT) و روزهای INR برای هفته­ها پس از شروع درمان با بیکالوتامید در بیمارانی که پیش­تر تحت درمان با وارفارین بودند گزارش شده است، رخدادهای خونریزی شدید شامل داخل مغزی، صفاقی و GI نیز می­تواند مشاهده شود در بیمارانی که به صورت همزمان وارفارین دریافت می­کنند، PT/INR باید بررسی شده و در صورت نیاز دوز وارفارین تغییر یابد.

سایر احتیاطات:

سندروم بازگیری آنتی آندروژن: در صورت وخیم شدن بیماری، مصرف دارو را قطع کنید. کاهش سطح آنتی­ژن اختصاصی پروستات (PSA) و/یا بهبود علایم می­تواند در برخی بیماران با درمان آندروژن مشاهده شود.

تداخلات دارویی:

- آمینولولنیک اسید (عمومی): ترکیبات حساس به نور منجر به بهبود اثرات حساسیت به نور آمینولولنیک اسید می­شود.ریسک خطر:X

- آمینولولنیک اسید (موضعی): ترکیبات حساس به نور منجر به بهبود اثرات حساسیت به نور آمینولولنیک اسید می­شود. ریسک خطر:C

- آریپیپرازول: مهارکننده­های CYP3A4 منجر به افزایش غلظت سرمی آریپیپرازول می­شوند. مدیریت: ارزیابی برای افزایش اثرات فارماکولوژیک آریپیپرازول. دوز آریپیپرازول بسته به درمان همزمان با سایر داروها می­تواند تغییر کند. ریسک خطر:C

- آستمیزول: بیکالوتامید منجر به افزایش غلظت سرمی آستمیزول می­شود. ریسک خطر:X

- Choline (C11): انتی­آندروژن­ها می­توانند منجر به تضعیف اثرات درمانی choline شوند. ریسک خطر:C

-سیزاپراید: بیکالوتامید منجر به افزایش غلظت سرمی سیزاپراید می­شود. ریسک خطر:X

- defetilide: مهارکننده­های CYP3A4 منجر به افزایش غلظت سرمی defetilide می­شوند. ریسک خطر:C

- Flibanserin: مهارکننده­های CYP3A4 منجر به افزایش غلظت سرمی flibanserin می­شوند. ریسک خطر:C

- Indium 111 capromab pendetide: انتی­آندروژن­ها می­توانند منجر به تضعف اثرات درمانی Indium 111 capromab pendetideشوند. ریسک خطر:X

- Lomitapodi: مهارکننده­های CYP3A4 منجر به افزایش غلظت سرمی lamitapodi می­شوند. مدیریت: بیمارانی که دارو را با دوز mg/day 5 مصرف می­کنند، می­توانند به درمان خود ادامه دهند. مصرف با دوز mg/day 10 باید دوز دارو را نصف کنند. دوز lomitapodi باید در ادامه به میزان حداکثر دوز mg/day 30 تنظیم شود. ریسک خطر:D

-نیمودیپین: مهارکننده­های CYP3A4 منجر به افزایش غلظت سرمی نیمودیپین می­شوند. ریسک خطر:C

- Pimozide: مهارکننده­های CYP3A4 منجر به افزایش غلظت سرمی Pimozide می­شوند. ریسک خطر:X

- Porfimer: ترکیبات حساس به نور منجر به بهبود اثرات حساسیت به نور porfimer اسید می­شود. ریسک خطر:C

- ترفنادین: بیکالوتامید منجر به افزایش غلظت سرمی ترفنادین می­شود. ریسک خطر:X

- Verteporfin: ترکیبات حساس به نور منجر به بهبود اثرات حساسیت به نور verteporfin اسید می­شود. ریسک خطر:C

- آنتاگونیست­های ویتامین K (وارفارین): بیکالوتامید منجر به افزایش غلظت سرمی آنتاگونیست­های ویتامین K می­شود. به طور اختصاصی، غلظت آزاد انتاگونیست­های ویتامین K می­تواند افزایش یابد. ریسک خطر:C

مصرف در بارداری وشیر دهی:

بارداری: بیکالوتامید در زنان در طی بارداری منع مصرف دارد. مهار رسپتورهای آندروژن در طی بارداری می­تواند بر روی رشد جنین تاثیرگذار باشد. علاوه براین، باروری مردان نیز می­تواند مختل شود. مردان با همسرانی که از نظر تولید مثلی فعال می­باشند، باید در طول درمان و130 روز بعد ازمصرف اخرین دوز دارو،از روش-های موثر پیشگیری از بارداری استفاده کنند.

شیردهی:مشخص نشده است که بیکالوتامید در شیر حضور دارد، بااین حال مصرف آن در زنان منع شده است.

مکانیسم اثر:

بیکالوتامید یک مهار کننده ی رسپتور آندروژن غیر استروئیدی می­باشد که به صورت اختصاصی مهار کننده رقابتی برای اتصال به دی­هیدروتستسترون و تستسترون بوده و منجر به مهار رشد سلولی ناشی از تحریک تستسترون در سرطان پروستات می­شود.

پارامترهایی که باید مانیتور شود:

به صورت دوره­ای CBC، FCG، اکوکاردیوگرام، تستسترون سرم، هورمون لوتئینه کننده و آنتی­ژن اختصاصی پروستات (PSA) باید بررسی شود. تست عملکرد کبد باید پیش از درمان و پس از ان به صورت دوره­ای در 4 ماه ابتدایی درمان بررسی شود و علایم و نشانه­های اختلال عملکرد کبد بررسی شود. گلوکز خون در بیماران با دیابت باید بررسی شود. در صورتی که بیکالوتامید در بیمارانی که وارفارین مصرف می­کنند، شروع شود، به صورت دقیق زمان پروترومبین و INR باید بررسی شود.

فارماکوکنیتیک و فار ماکودینامیک:

جذب: جذب مناسب، بدون تاثیر از غذا

اتصال به پروتئین: 96%

متابولیسم: به طور عمده کبدی، گلوکورونیداسیون و اکسیداسیون انانتیومر R به متابولیت­های غیرفعال، انانتیومر S غیرفعال می­باشد.

نیمه عمر حذف: انانتیومر فعال، در حدود 6 روز (در نارسایی حاد کبدی 10 روز)

زمان مورد نیاز برای پیک در پلاسما: انانتیومر فعال: 31 ساعت

دفع: ادرار و مدفوع

 

 

تهیه وتنظیم:دکتر قیمتی

دکتر فاطمه دولت آبادی

جزئیات خاص

آپارات ---

تمامی حقوق نزد داروخانه سیزده آبان محفوظ است.