Empagliflozin and linagliptin

افزودن به پسندها

توضیحات

دسته ی دارویی:

ضد دیابت، مهارکننده دیپپتیل پپتیداز 4 (DPP-4 )؛ داروی ضد دیابت, مهار کننده سدیم-گلوکز کوترنسپورتر (SGL T2)

هشدار دارویی/ Us Boxed Warning:

مواردی از گانگرنفورنیه با دارو های مهار کننده سدیم-گلوکز کوترنسپورتر (SGL T2) گزارش شده است(اگوست 2018)

بر اساس گزارشات موردی در کانادا خطر پانکراتیت با استفاده از های مهار کننده سدیم-گلوکز کوترنسپورتر (SGL T2) گزارش شده که نشان دهنده ی احتمال ارتباط بروز پانکراتیت حاد را با این دسته دارویی مطرح می کند.(جولای 2018)

نام تجاری در آمریکا و کانادا:

گلای زامبی (Glyxambi)

اشکال دارویی موجود:

گلای زامبی: امپاگلیفلوزین mg 10 و لیناگلیپتین mg5 , امپاگلیفلوزین mg 25 و لیناگلیپتین mg 5 (حاوی نشاسته ذرت)

موارد مصرف:

دیابت ملیتوس, تیپ 2: در کنار رژیم و ورزش باعث بهبود کنترل قند در بیماران دیابت تیپ 2 می شود در صورتی که درمان با هر دو داروی امپاگلیفلوزین و لیناگلیپتین برای بیمار مناسب باشد.

نکته:امپاگلیفلوزین برای کاهش ریسک مرگ و میر قلبی عروقی در افراد بزرگسال مبتلا به دیابت و بیماری قلبی عروقی کاربرد دارد.

دوز مصرفی:

بزرگسالان

در صورت تجویز، قبل از شروع درمان تخلیه حجم بیمار درمان شود.

دیابت ملیتوس، تیپ 2 : خوراکی: امپاگلیفلوزین mg 10 / لیناگلیپتین mg 5 یکبار در روز؛ ممکن است به امپاگلیفلوزین mg 25/ لیناگلیپتین mg 5 یکبار در روز

سالمندان

ارجاع به دوزینگ بزرگسالان

در نارسایی کلیوی

eGFR ≥45 mL/minute/1.73 m2: نیازی به تنظیم دوز ندارد.

eGFR 30 to 2: سازنده توصیه می کند که این درمان شروع نشود, یا در بیمارانی که از قبل تحت درمان با این دارو بوده اند، وقتی eGFr به طور مداوم به کمتر از 45 mL/minute/1.73 m2باشد درمان باید قطع شود. به منوگراف هر یک از دارو ها مراجعه شود.

eGFR 2: استفاده از آن

ESRDو دیالیز: استفاده از آن منع مصرف دارد.

در نارسایی کبدی

نیازی به تنظیم دوز ندارد.

نحوه ی مصرف :

خوراکی: روزی یک بار صبح تجویز شود، با یا بدون غذا.

موارد مربوط به ایمنی دارو

بر اساس مؤسسه برای عملکرد ایمنی دارو ها (ISMP) این دارو در لیست داروهایی است که درصورت بروز خطا در مصرف آن ضرر قابل توجهی برای بیمار ایجاد خواهد شد.

عوارض جانبی:

برای مشاهده عوارض هر یک از دارو ها به منوگراف مجزای هر یک از دارو ها مراجعه شود.

بیش از %10 : عفونت مجرای ادراری (11 تا % 13)

1 تا %10 :

غدد و متابولیسم: هایپوگلایسمی (2 تا %4 )

دستگاه تنفس: عفونت مجاری فوقانی تنفسی (%7) , نازوفارینجایتیس (6 تا %7 )

عوارضی که شیوع آنها مشخص نشده است:

غدد و متابولیسم: افزایش کلسترول سرم

هماتولوژیک و انکولوژیک: افزایش هماتوکریت

کمتر از %1، گزارش عوارض پس از ورود دارو به بازار، و یا گزارش های موردی :

کتواسیدوزیس، زخم مخاط دهان، پیلونفریت، استوماتیت, یوروسپسیس

موارد منع مصرف:

سابقه بیش حساسیتی جدی (مثال, آنافیلاکسی, آنژیوادم, بیماری های پوستی اکسفولیتیو, کهیر, بیش فعالیتی برونش) به امپاگلیفلوزین, لینگلیپتین, یا هر جزئی از فرمولاسیون آن؛ اختلال شدید عملکرد کلیه (eGFR 2)،مرحله انتهایی نارسایی کلیه (ESRD) یا دیالیز

لیبل کانادایی: موارد منع منصرف اضافه تر (که در لیبل آمریکایی ذکر نشده است): کتواسیدوز دیابتی, دیابت ملیتوس تیپ 1 ؛ eGFR 2

موارد احتیاط مصرف و نکات مورد توجه/ هشدارو موارد احتیاط :

نگرانی های مربوط به عوارض جانبی:

آرترالژی: آرترالژی شدید و ناتوان کننده با دارو های مهار کننده DDP-4 گزارش شده است؛ شروع این عارضه ممکن است طی یک روز تا سال ها بعد از شروع درمان اتفاق بیفتد و ممکن است با قطع درمان برطرف گردد. در برخی از بیماران ممکن است با شروع مجدد داروی مهار کننده DPP-4 علائم آرترالژی برگردد.

شکستگی های استخوان: در برخی از کارآزمایی های بالینی با سایر داروهای مهار کننده SGLT2 افزایش وقوع شکستگی های استخوانی رخ داده است. اگرچه، در متا آنالیز های کارآزمایی ها در مورد دارو های کاناگلیفلوزین، داپاگلیفلوزین و اماگلیفلوزین مشخص نشده است که این دارو ها باعث افزایش ریسک شکستگی می شوند.

بلوس پمفیگوئید: استفاده از مهار کننده DPP-4 با ایجاد بلوس پمفیگوئید ارتباط داشته است؛ موارد گزارش شده به صورت تیپیک با درمان ایمونوساپرسیو موضعی یا سیستمیک و قطع درمان مهار کننده DPP-4 برطرف شده است. به بیماران باید آموزش داده شود که بروز بلیستر یا اروزیون ها را گزارش نمایند. در صورت شک به بلوس پمفیگوئید درمان باید قطع شود و ارجاع بیمار به متخصص چشم در نظر گرفته شود.

عفونت های قارچی زنیتال: امپاگلیفلوزین ممکن است باعث افزایش ریسک عفونت های قارچی ژنیتال شود (مثال، عفونت قارچی وولو واژینال، کاندیدیازیس وولو واژینال، وولو واژینیت، کاندیدا بالانیتیس، بالانوپوستیاتیس). بیماران با سابقه این عفونت ها یا آقایانی که ختنه نشده اند در ریسک بالاتری قرار دارند.

واکنش های بیش حساسیتی: موارد نادری از واکنش های بیش حساسیتی ( شامل آنافیلاکسی، آنژیوادم، بیماری های اکسفولیتیو پوستی، کهیر) در بیماران تحت درمان با لیناگلیپتین یا امپاگلیفلوزین گزارش شده است؛ این حوادث به طور کلی در طی 3 ماه اول مصرف لیناگلیپتین ایجاد شده است, و ممکن است با دوز اولیه ایجاد شود. در صورت بروز علائم و نشانه های واکنش های بیش حساسیتی درمان را قطع نمایید. مصرف این دارو در بیماران با سابقه واکنش بیش حساسیتی جدی ممنوع است. در صورتی که بیمار قبلاً با داروی مهار کننده DPP-4 دیگری دچار آنزیوادم شده باشد، این دارو با احتیاط تجویز گردد.

افت فشار خون: ممکن است به علت تخلیه حجم مایع داخل عروق باعث افت فشار خون به صورت علامت دار شود به خصوص در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه (eGFR 2)، افراد مسن، بیماران تحت درمان با دارو های ضد فشار خون (مثال، دیورتیک ها، دارو های مهار کننده ACE ، دارو های مهار کننده رسپتور آنژیوتانسین [ARBs] ، یا افرادی که فشار خون سیستولیک آنها پایین است. در بیمارانی که در ریسک افت فشار خون هستند، قبل از شروع دارو وضعیت حجم بیمار را ارزیابی کنید و در صورت وجود کمبود حجم، حجم را جبران نمایید؛ بعد از شروع درمان علائم و نشانه های افت فشار خون را پایش کنید.

کتواسیدوزیس: در بیماران دیابت ملیتوس تیپ1 و 2 که دارو های مهار کننده SGLT2 دریافت کرده بودند، مواردی از کتواسیدوزیس (که برخی از موارد کشنده بوده اند) گزارش شده است؛ در برخی از موارد، بیمار قند خون عادی داشته است یا تنها کمی قند خون افزایش یافته بوده است (قند کمتر از mg/dl 250) (Bobart 2016; FDA 2015; Handelsman 2016) . قبل از شروع درمان، ریسک فاکتور هایی که بیمار را مستعد کتواسیدوزیس می کند باید در نظر گرفته شود (مانند، کمبود انسولین پانکراس، کاهش دوز و یا قطع انسولین، محدودیت دریافت کالری، سوء مصرف الکل، ورزش شدید، سکته قلبی، سکته مغزی، عفونت شدید، جراحی، سایر حوادثی که استرس شدید وارد می کند) (Handelsman 2016)انجمن آمریکایی متخصصین غدد و کالج غدد آمریکا توصیه می کند که دارو های مهار کننده SGLT2 قبل از حوادثی که باعث تسریع کتواسیدوزیس دیابتی می شوند برای مدت 24 ساعت قطع شود (Handelsman 2016)، در حالی که سایر مراجع پیشنهاد می کنند که دارو 3 تا 5 روز به طور موقت قطع گردد (Bobart 2016). بیماران با تظاهراتی مانند توع و یا استفراغ، درد شکم، ضعف عمومی و یا تنگی نفس باید سریعاً از نظر کتواسیدوز مورد بررسی قرار بگیرند؛ در صورت شک به کتواسیدوز درمان باید به سرعت قطع شود و سریع درمان صورت گیرد.

اختلال در چربی: این دارو ممکن است باعث LDL-C شود؛ LDL-C باید پایش شود و در صورت نیاز درمان شود.

پانکراتیت:مواردی از پانکراتیت حاد, از جمله موارد مرگ آور, با لیناگلیپتین گزارش شده است. بیمار را از نظر علائم و نشانه های پانکراتیت پایش نمایید؛ در صورت شک به پانکراتیت درمان باید به سرعت قطع گردد و مدیریت مناسب آن شروع گردد. در بیماران با سابقه پانکراتیت این دارو باید با احتیاط مصرف گردد زیرا مشخص نیست که این افراد در ریسک بالاتر ابتلا قرار داشته باشند. امپاگلیفلوزین/لیناگلیپتین در بیماران با سابقه پانکراتیت مطالعه نشده است.

اثرات بر روی کلیه: با این دارو نارسایی حاد کلیه گزارش شده است. قبل از شروع درمان، ریسک فاکتور های نارسایی حاد کلیه در نظر گرفته شود (مثال, هایپوولمی، اختلال مزمن عملکرد کلیه، نارسایی قلب، استفاده هم زمان از دارو هایی مانند دیوتیک ها، مهار کننده دارو های ACE ، دارو های مهار کننده رسپتور آنژیوتانسین و یا دارو های NSAID ). در صورت کاهش دریافت خوراکی یا از دست دادن مایعات بدن مصرف دارو را به طور موقت قطع نمایید؛ در صورت بروز نارسایی حاد کلیه درمان را قطع نمایید. سایر اختلالات در عملکرد کلیه (کاهش eGFR ، افزایش کراتینین سرم) و عوارض جانبی مربوط به عملکرد کلیه ممکن است رخ دهد. در مطالعه EMPA-REG ، تجویز امپاگلیفلوزین به طور اولیه باعث کاهش eGFR شده است که بعد از 4 هفته تثبیت شده است (Wanner 2016) . قبل از شروع درمان و سپس به صورت دوره ای عملکرد کلیه را ارزیابی نمایید.

نگرانی های مربوط به بیماری:

نارسایی قلب: در کارآزمایی های سنجش پیامد های قلبی عروقی در بیماران دیابت تیپ 2 و بیماری های آترواسکلروتیک قلبی عروقی, درمان با سایر دارو های مهار کننده DPP-4 با نارسایی قلبی همراه بوده است. داروی لیناگلیپتین در بیمارانی که در ریسک نارسایی قلبی هستند (مثال, سابقه نارسایی قلبی یا اختلال عملکرد کلیه) با احتیاط استفاده شود و در طول درمان بیمار از نظر علائم و نشانه های نارسایی قلبی پایش شود؛ در صورت ابتلای بیمار به نارسایی قلبی، قطع درمان در نظر گرفته شود.

اختلال عملکرد کلیه: اثر بخشی کنترل قند داروی امپاگلیفلوزین ممکن است در اختلال عملکرد کلیه کاهش یابد. قبل از شروع درمان و به صورت دوره ای در طی درمان عملکرد کلیه را ارزیابی نمایید. استفاده از این دارو در اختلال شدید عملکرد کلیه (eGFR 2)، ESRD و در بیماران دیالیزی ممنوع است. بر اساس توصیه سازنده دارو ، داروی امپاگلیفلوزین/لیناگلیپتین نباید در بیماران با eGFR 2شروع شود و درصورتی که EGFR به طور مداوم کمتر از 45 mL/minute/1.73 m2باشد داو باید قطع گردد. در کارآزمایی EMPA-REG OUTCOME ، امپاگلیفلوزین وقوع یا بد تر شدن نوروپاتی (به عنوان پیامد ثانویه) را در بیماران دیابتی با eGFR ≥30 mL/minute/1.73 m2و ریسک بالای قلبی عروقی که تحت درمان استاندارد هستند را کاهش داده است. بر اساس آنالیز post-hoc پیشنهاد می شود که این فواید کلیه برای زیر گروهی از بیماران که به صورت پایه به اختلال عملکرد کلیه مبتلا هستند (eGFR 30 to 2نیز وجود دارد. در آنالیز post-hoc دیگر نشان داده شده است که در زیر گروه های مختلف از نظر عملکرد کلیه با  eGFR 30 to <45, 45 to <60, and ≥60 mL/minute/1.73 m2فواید مرگ و میر قلبی عروقی داشته است. اگرچه، کارآزمایی های بیشتری نیاز است تا به صورت قطعی مشخص شود که امپاگلیفلوزین در بیماران اختلال عملکرد کلیه این پیامد ها را بهبود می بخشد.

مربوط به متابولیسم دارو :

به منوگراف هر یک از دارو ها مراجعه شود.

موارد مربوط به مصرف هم زمان با داروها

تداخل دارویی: تداخل قابل توجه ممکن است وجود داشته باشد، ممکن است نیاز به تنظیم دوز یا فرکانس مصرف دارو وجود داشته باشد، ممکن است نیاز به پایش و یا انتحاب داروی آلترناتیو وجود داشته باشد. از دیتا بیس های مربوط به تداخل دارویی برای اطلاعات بیشتر استفاده نمایید.

جمعیت ویژه:

افراد مسن: ریسک تخلیه حجم داخل عروقی، اختلال عملکرد کلیه و عفونت مجاری ادراری ممکن است در افراد مسن افزایش یابد.

سایر احتیاطات:

استفاده ی مناسب:این دارو نباید در بیماران کتواسیدوز دیابتی یا بیماران با دیابت نوع 1 استفاده شود.

آموزش به بیمار:اموزش به بیمار برای کنترل سطح گلوکز خون برای افزایش اثر بخشی دارودرمانی لازم است.

تداخلات دارویی:

آلفالیپوئیک اسید: ممکن است اثرات هایپوگلایسمیک داروی ضد دیابت را تقویت کند. ریسک c : پایش درمان

آندروژن ها: ممکن است اثر هایپوگلایسمی دارو های کاهنده قند خون را تقویت کند. استثنا: دانازول. ریسک c : پایش درمان

دارو های مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین: دارو های مهار کننده آنزیم دی پپتیل پپتیداز IV ممکن است باعث تشدید عوارض و یا اثرات سمی دارو های مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین گردد. به خصوص, ریسک آنژیوادم افزایش می یابد. ریسک c : پایش درمان

فرآورده های ترکیبی آنتی هپاسی ویرال: ممکن است سطح سرمی لیناگلیپتین افزایش یابد. ریسک c : پایش درمان

بوسنتان: ممکن است سطح سرمی دارو های سوبسترای CYP3A4 کاهش یابد (ریسک بالا با دارو های القا کننده). ریسک c : پایش درمان

داروهای القا کننده 3A4 (متوسط): ممکن است سطح سرمی دارو های سوبسترای CYP3A4 کاهش یابد (ریسک بالا با داروهای القا کننده). ریسک c : پایش درمان

داروهای القا کننده 3A4 (قوی): است سطح سرمی لیناگلیپتین کاهش یابد. مدیریت: در بیمارانی که داروی لیناگلیپتین مصرف می کنند، دارویی به عنوان جایگزین داروی القا کننده قوی CYP3A4 در نظر گرفته شود. اگر این ترکیب دارویی مورد استفاده قرار می گیرد، بیمار باید به دقت از نظر شواهد کاهش اثر بخشی لیناگلیپتین پایش شود. ریسک D : تعدیل درمان در نظر گرفته شود

دارافنیب: ممکن است سطح سرمی دارو های سوبسترای CYP3A4 کاهش یابد. مدیریت: در صورت امکان از داروی جایگزین برای سوبسترای CYP3A4 استفاده شود. در صورتی که نمی توان از مصرف هم زمان آنها اجتناب نمود، باید اثرات بالینی سوبسترا به دقت مانیتور شود (به خصوص اثرات درمانی). ریسک D : تعدیل درمان در نظر گرفته شود

دفرازیروکس: ممکن است سطح سرمی دارو های سوبسترای CYP3A4 کاهش یابد (ریسک بالا با داروهای القا کننده). ریسک c : پایش درمان

انزالوتامید: ممکن است سطح سرمی دارو های سوبسترای CYP3A4 کاهش یابد (ریسک بالا با داروهای القا کننده). مدیریت: از مصرف همزمان انزالوتامید با سوبستراهای CYP3A4 که پنجره درمانی باریک دارند باید اجتناب شود. استفاده از انزالوتامید و سایر سوبستراهای CYP3A4 باید با احتیاط و پایش دقیق صورت گیرد. ریسک D : تعدیل درمان در نظر گرفته شود

گوانتیدین: ممکن است اثر هایپوگلایسمیک داروی ضد دیابت را تقویت کند. ریسک c : پایش درمان

دارو هایی که با هایپرگلایسمی ارتباط دارند: ممکن است اثر هایپوگلایسمی داروهای ضد دیابت کاهش یابد. ریسک c : پایش درمان

دارو هایی که با هایپوگلایسمی ارتباط دارند: دارو های ضد دیابت ممکن است اثر هایپوگلایسمی دارو هایی که باعث هایپوگلایسمی می شوند را تقویت کنند. ریسک c : پایش درمان

انسولین: دارو های مهار کننده SLGT2ممکن است اثر هایپوگلایسمیک انسولین را افزایش دهند. مدیریت: موقع شروع دارو های مهار کننده SLGT2 کاهش دوز انسولین در نظر گرفته شود و هایپوگلایسمی مانیتور شود. ریسک D : تعدیل درمان در نظر گرفته شود

انسولین: دارو های مهار کننده DPP-IV ممکن است اثر هایپوگلایسمیک انسولین را افزایش دهند. مدیریت: موقع شروع دارو های مهار کنندهDPP-IV کاهش دوز انسولین در نظر گرفته شود و هایپوگلایسمی مانیتور شود. ریسک D : تعدیل درمان در نظر گرفته شود

دیورتیک لوپ: امپاگلیفلوزین ممکن است اثر افت فشار خون دیورتیک های لوپ را افزایش دهد. ریسک C : پایش درمان

میتوتان: ممکن است سطح سرمی دارو های سوبسترای CYP3A4 کاهش یابد (ریسک بالا با داروهای القا کننده). مدیریت: ممکن است نیاز باشد دوز دارو های سوبسترای CYP3A4 در زمانی که بیمار تحت درمان با میتوتان است تنظیم گردد. . ریسک D : تعدیل درمان در نظر گرفته شود

مهار کننده های منوآمین اکسیداز: ممکن است اثر هایپوگلایسمیک دارو های پایین آورنده قند خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

پگویزومانت: ممکن است اثر هایپوگلایسمیک دارو های پایین آورنده قند خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

دارو های القا کننده P-glycoprotein/ABCB1: ممکن است سطح سرمی لیناگلیپتین کاهش یابد. مدیریت: به صورت قوی توصیه می شود که برای بیمارانی که تحت درمان با لیناگلیپتین هستند از یک داروی جایگزین برای القا کننده P-glycoprotein استفاده شود. در صورتی که این ترکیب استفاده می شود, بیمار را به دقت از نظر شواهد اثر بخشی لیناگلیپتین پایش نمایید. ریسک D : تعدیل درمان در نظر گرفته شود

دارو های مهار کننده P-glycoprotein/ABCB1: ممکن است سطح سرمی دارو های سوبسترای P-glycoprotein/ABCB1 افزایش یابد. دارو های مهار کننده P-glycoprotein ممکن است همچنین توزیع دارو های سوبسترای P-glycoprotein را به سلول/بافت/ارگان خاصی افزایش دهند، جایی که مقدار زیادی P-glycopreotein وجود دارد (مثال, مغز, لنفوسیت T , بیضه). ریسک C : پایش درمان

پیتولیسانت: ممکن است سطح سرمی دارو های سوبسترای CYP3A4 کاهش یابد (ریسک بالا با داروهای القا کننده). مدیریت: از مصرف همزمان پیتولیسانت با سوبستراهای CYP3A4 که پنجره درمانی باریک دارند باید اجتناب شود. استفاده از پیتولیسانت و سایر سوبستراهای CYP3A4 باید با احتیاط و پایش دقیق صورت گیرد. ریسک D : تعدیل درمان در نظر گرفته شود

پروتیونامید: ممکن است اثر هایپوگلایسمیک دارو های پایین آورنده قند خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

کینولون ها: ممکن است اثر هایپوگلایسمیک دارو های پایین آورنده قند خون تقویت شود. کینولون ها ممکن است اثرات درمانی دارو های پایین آورنده قند خون را کاهش دهند. به خصوص اگر یک دارو برای درمان دیابت بکار گرفته شده باشد، ممکن است با دارو های کینولون قند خون از کنترل خارج شود. ریسک C : پایش درمان

رانولازین: ممکن است غلظت سرمی دارو های سوبسترای P-glycoprotein/ABCB1 افزایش یابد. ریسک C :

جزئیات خاص

آپارات ---

تمامی حقوق نزد داروخانه سیزده آبان محفوظ است.