توضیحات

دسته ی دارویی:

انتی هپادناوایرال، مهارکننده تراس کریپتاز معکوس،نوکلئوزید ( ضد HBV)

هشدار دارویی/ Us Boxed Warning:

بدتر شدن حاد هپاتیت بی مزمن: در بیمارانی که درمان ضد هپاتیت بی ( شامل انتکاویر) را قطع کرده اند گزارش شده است. در این بیماران باید عملکرد کبدی با فالواپ کلینیکی و ازمایشات برای حداقل چندین ماهبعد از قطع داروهای ضد هپاتیت بصورت دقیق مانیتور شود. در صورت نیاز ممکن است شروع درمان ضد هپاتیت بی لازم باشد.

عفونت همزمان HIV و هپاتیت بی مزمن: برخی مطالعات محدود پیشنهاد می کنند که در بیمارانی که HBV مزمن بهمراه HIV درمان نشده دارند و از انتکاویر استفاده می کنند پتانسیل افزایش مقاومت به مهارکنند های ترانس کریپتاز معکوس نوکلئوزیدی وجود دارد. در بیماران با عفونت همزمان HIV و HBV که درمان ضد رتروویروس دریافت نمی کنند، درمان با انتکاویر توصیه نمی شود.

اسیدوز لاکتیک و هپاتومگالی: اسیدوز لاکتیک و هپاتومگالی شدید بهمراه استئاتوزیز، شامل موارد کشنده، در استفاده از مهارکنند های انالوگ نوکلئوزیدی بتنهایی و یا در ترکیب با سایر داروهای ضد رتروویروس گزارش شده است.

نام تجاری در کانادا: Apo-Entecavir، Auro-Entecavir، Baraclude،PMS-Entecavir

نام تجاری در امریکا: Baraclude

اشکال دارویی موجود:

محلول خوراکی:

برند باراکلود: 0.05 mg /ml (210 ml) (که حاوی متیل پارابن ، پروپیل پارابن و عصاره پرتقال است)

قرص خوراکی:

بربند باراکلود و ژنریک: 0.5 mg, 1 mg

موارد مصرف و مقدار مصرف:

بزرگسالان

درمان عفونت HBV:

افرادی که تا بحال داروی نوکلئوزیدی دریافت نکرده اند: 0.5 mg یکبار در روز

مقاومت یا عدم پاسخدهی به لامیودین ( یا موتاسیون های شناخته شده مقاوم به لامیودین یا تلبی وودین): 1 mg یکبار در روز

سیروز جبران نشده: 1 mg یکبار در روز

طول مدت درمان: طول مدت درمان با داروهای نوکلئوزیدی/نوکلئوتیدی متفاوت است و بر اساس وضعیت HBeAg، طول مدت ساپرشن HBV و وجود سیروز جبران نشده متفاوت باشد.

بیماران بدون سیروز:

-HBeAg مثبت و هپاتیت مزمن : درمان تازمان seroconversion ادامه پیدا می کند. (seroconversion به این معنی که نمونه سرمی مثبت به نمونه سرمی منفی از نظر آنتی ژن هپاتیت B تبدیل شود). بعد از این زمان طولدوره درمان مشخص نیست، ولی معمولا در بیماران دریافت کننده داروهای نوکلئوتیدی مدت بسیار طولانی ادامه پیدا می کند. اگرچه بهترین طول مدتی که درمان می تواند ادامه پیدا کند، مشخص نیست، اما معمولا consolidation تا 12 ماه بعد از نرمال شدن ALT و دتکت نشدن HBV DNA بعد از seroconversion ادامه پیدا می کند.

-HBeAg منفی و هپاتیت مزمن: درمان ممکن اس تا آخر عمر ادامه پیدا کند. قطع درمان ممکن است در آنهایی که HBsAg را از دست داده اند، در نظر گرفته شود. اما باز عواقب این توصیه در بیماران مشخص نیست.

بیماران با سیروز:

-HBeAg مثبت و هپاتیت مزمن: در بیمارانی که با درمان seroconversion برایشان اتفاق افتاد، درمان باید تا آخر عمر ادامه پیدا کند،(به خاطر احتمال سیروز جبران نشده ومرگ) مگر اینکه کنترااندیکاسیونی برای دارو وجود داشته باشد.

-HBeAg منفی و هپاتیت مزمن: قطع درمانبه علت احتمال سیروز جبران نشده و مرگ توصیه نمی شود (البته داده ها در این جمعیت محدود است).

Viral breakthrough: در صورتی که حین درمان افزایش HBV DNA رخ دهد، بایدداروی بیمار تغییرکند یا دارویی که بتواند الگوی مقاومت به دارو را تکمیل کند به درمان اضافه شود.

پروفیلاکسی عفونت مجدد HBV بعد از پیوند کبد( تایید نشده): خوراکی :

0.5 mg یکبار در روز(Fung, 2011) یا 1 mg یکبار در روز (Perrillo 2012).

عفونت همزمان HIV/HBV( تایید نشده): خوراکی:

کسی که قبلا داروی نوکلئوزیدی دریافت نکرده است: 0.5 mg یکبار در روز

مقاومت یا عدم پاسخدهی به لامیودین: 1 mg یکبار در روز

اختلال کلیوی

CrCl ≥50 mL/minute: عدم نیاز به تنظیم دوز

CrCl 30-49 mL/minute: 50 % درصد دوز معمول روزانه یا دوز نرمال هر 48 ساعت

CrCl 10-29 mL/minute: 30% دوز معمول روزانه یا دوز نرمال هر 72 ساعت

CrCl <10 mL/minute( شامل همودیالیز و CAPD): 10% دوز معمول روزانه یا اینکه دوز کامل هر 7 روز بعد از همودیالیز تجویز شود.

کودکان و نوجوانان: در لیبل کارخانه هیچ تنظیم دوزی بیان نشده است. داده های کافی در توصیه جهت تعیین یک دوز خاص در بچه ها وجود ندارد. کاهش دوز یا افزایش فاصله تجویز دارو مانند بالغین در نظر گرفته می شود.

اختلال کبدی

نیاز به تنظیم دوز ندارد.

در بچه های دو سال و نوجوانان: تنظیم دوز ضروری نیست.

کودکان

درمان عفونت HBV (افرادی که داروی نوکلئوزیدی دریافت نکرده اند یا مقاومت به لامیوودین یا وایرمیا مقاوم یا موتاسیون های مقاوم به لامیودین یا تلبی وودین):

بچه های 2 سال و نوجوانان: محلول خوراکی باید برای بیماران کمتر یا مساوی 30 کیلوگرم استفاده شود.

کسانی که قبلا درمان نگرفته اند:

10-11 کیلوگرم:0.15 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>11 -14کیلوگرم:0. 2mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>14-17 کیلوگرم:0.25 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>17-20 کیلوگرم:0.3mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>20-23 کیلوگرم:0.35 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>23-26 کیلوگرم:0.4 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>26-30 کیلوگرم:0.45 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>30 کیلوگرم:0.5 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی یا قرص)

کسانی که قبلا لامیوودین گرفته اند:

10-11 کیلوگرم:0.3 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>11 -14کیلوگرم:0. 4mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>14-17 کیلوگرم:0.5 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>17-20 کیلوگرم:0.6mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>20-23 کیلوگرم:0.7 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>23-26 کیلوگرم:0.8 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>26-30 کیلوگرم:0.9 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی)

>30 کیلوگرم:1 mg یکبار در روز ( محلول خوراکی یا قرص)

سالمندان

به دوزینگ در بزرگسالان رجوع شود.

نحوه ی مصرف :

خوراکی:با معده خالی مصرف شود ( دو ساعت قبل یا بعد از غذا). دارو را با اب و سایر نوشیدنی ها رقیق یا مخلوط نکنید. از سرنگ کالیبره برای دادن محلول خوراکی استفاده کنید. محلول خوراکی و قرص از نظر دوز معادل با هم برابر هستند.

عوارض جانبی:

عوارض با شیوع بیشتر از 10% :

- افزایش ALT ( بیشتر از 5 برابر نرمال : 11-12 % ، بیشتر از 10 برابر نرمال : 2%)                 

شیوع بین 1-10%:

- سردرد، خستگی، راش پوستی، گلوکزوریا، هایپرگلایسمی، درد شکمی، طعم بد در دهان، افزایش امیلاز، تهوع و استفراغ، اسهال، هماچوری، افزایش کراتینین سرمی، هپاتیک کارسینوما، انسفالوپاتی کبدی، افزایش بیلی روبین، عفونت های سیستم تنفسی فوقانی

موارد منع مصرف:

برند کانادایی: واکنش های حساسیتی نسبت به دارو یا اکسپیانت های دارو

موارد احتیاط مصرف و نکات مورد توجه:

نگرانی های مربوط به عوارض جانبی:

اسیدوز لاکتیک و هپاتومگالی: اسیدوز لاکتیک و هپاتومگالی شدید بهمراه استئاتوزیز، شامل کیس های کشنده، با استفاده از مهارکنند های انالوگ نوکلئوزیدی بتنهایی و یا در ترکیب با سایر داروهای ضد رتروویروس گزارش شده است.

نگرانی های مربوط به بیماری:

بدتر شدن حاد هپاتیت بی مزمن: در بیمارانی که درمان ضد هپاتیت بی ( شامل انتکاویر) را قطع کرده اند گزارش شده است. در این بیماران باید عملکرد کبدی با فالواپ کلینیکی و ازمایشات برای حداقل چندین ماه بصورت دقیق مانیتور شود. اگر مناسب باشد ممکن است شروع درمان ضد هپاتیت بی ضروری باشد.

عفونت همزمان HIV و هپاتیت بی مزمن: مطالعات محدودی پیشنهاد کرده اند که در بیمارانی که HBV مزمن بهمراه HIV درمان نشده دارند و از انتکاویر استفاده می کنند پتانسیل افزایش مقاومت به مهارکنند های ترانس کریپتاز معکوس نوکلئوزیدی وجود دارد. در بیماران با عفونت همزمان HIV و HBV که درمان ضد رتروویروس نگرفته اند، درمان با انتکاویر توصیه نمی شود.

مربوط به متابولیسم دارو:

موردی شناسایی نشده است.

تداخلات دارویی:

ارلیستات: ممکن است غلظت سرمی داروهای ضدرتروویروس را کاهش دهد. ریسک C: مانیتور شود.

مصرف در بارداری:

گرید C

اثر تراتوژنیک در مطالعات حیوانی مشاهده شده است. اطلاعات مربوط به بارداری محدود می باشد. در صورت امکان گزینه های مناسب دیگر انتخاب شود.

مصرف در شیردهی:

ترشح این دارو به شیر هنوز مشخص نیست. بر اساس توصیه کارخانه سازنده، تصمیم گیری بر شیردادن به نوزاد حین دریافت دارو،باید بر اساس میزان خطر داروی موجود در شیر برای نوزاد، فوایدشیردادن به نوزاد و فواید درمان برای مادر ر نظر گرفته شود.

مکانیسم اثر:

این دارو بصورت داخل سلولی به گوانوزین تری فسفات فسفریله می شود که با مواد طبیعی رقابت می کند و پلیمراز ویروسی را مهار می کند. مهار آنزیم باعث بلوکهشدن فعالیت reverse transcryptaseو در نتیجه کاهش سنتز DNA ویروسی می شود.

پارامترهایی که باید مانیتور شود:

توصیه کارخانه سازنده: وضعیت HIV (قبل شروع درمان)، در بیمارانی که در مان ضد هپاتیت بی را قطع کرده اند توصیه به مانیتور عملکرد کبدی بصورت دوره ای طی درمان و بعد هر چن ماه طی درمان می کند. بیماران از جهت اسیدوز لاکتیک و هپاتوتوکسیسیتی مانیتور شوند.

توصیه های دیگر: HBV DNA (تا زمان دیتکت نشدن هر سه ماه یکبار،بعداز آن هر 3-6 ماه یکبار)، HBe Ag، Anti Hbe (در بیمارانی که HBe Ag مثبت داشته اند وقراراست از نظر seroconversion مانیتور شوند)، HBsAg، مانیتور کردن سطوح لاکتیک اسید (درصورتی که نگرانی از این نظر وجود داشته باشد).

در صورت قطع درمان بیمار را از نظر برگشت ویرمی، ALT flare، seroconversion، و سیروز جبران نشده هر سه ماه یکبار حداقل تا یکسال بررسی کنید. با توجه به اینکه این آنتی وایرال ها ریسک کارسینومای هپاتوسلولار را تغییرنمی دهند،بیمار با ریسک بالا باید از این لحاظ مانیتور شوند.

فارماکوکنیتیک و فار ماکودینامیک

شروع اثر: -

طول اثر:-

اتصال پروتئینی: 13 درصد

متابولیسم: کونژگه اندک به گلوکورنید/سولفات کبدی

فراهمی زیستی: قرص و محلول خوراکی فراهمی زیستی یکسانی دارند.

نیمه عمر دارو: 5 تا 6 روز

زمان پیک پلاسمایی: 0.05 تا 1.5 ساعت

دفع: اداری

کلیرانس: 360 to 471 mL/min

زمان پیک اثر:-

 

تهیه وتنظیم:دکتر میرشکاری

دکتر عفت داوودی

جزئیات خاص

آپارات ---

تمامی حقوق نزد داروخانه سیزده آبان محفوظ است.