توضیحات

دسته ی دارویی:

ضد فشار خون؛ دیورتیک، نگهدارنده پتاسیم؛ آنتاگونیست رسپتور مینرالوکورتیکوئید (آلدوسترون)

نام برندهای دارو :

آلدونیست، دیورن، الکور، اپلرون، اپلرونا، اپلرون، اپلتور، فلیون، هپرونا، اینسپرا، اینسپرا ای سی، الدرن،سلارا

نام تجاری در آمریکا وکانادا:

اینسپرا(Inspra)

اشکال دارویی موجود:

قرص، خوراکی 25 و 50 میلیگرم

موارد مصرف:

نارسایی قلبی بعد از انفارکتوس میوکارد (MI) : درمان نارسایی قلبی (HF)(LVEF ≤40%) به دنبال MI حاد

پرفشاری خون: مدیریت پرفشاری خون (درمان تک دارویی یا در ترکیب با سایر داروهای ضد فشار خون)

توصیه های گایدلاین ها:

نارسایی قلبی: طبق گایدلاین های نارسایی قلبی ACCF/AHA سال 2013 استفاده از آنتاگونیست های آلدوسترون توصیه شده است، به همراه سایر درمان های گایدلاین، برای کاهش مورتالیتی و موربیدیتی در بیماران با LVEF کمتر مساوی 40 درصد به دنبال MI حاد در بیماران با علائم نارسایی قلبی یا سابقه دیابت ملیتوس.

پرفشاری خون: طبق گایدلاین های JNC8، آنتاگونیست های آلدوسترون برای درمان اولیه پرفشاری خون توصیه نمی شود.

STEMI/NST-ACS : بر اساس گایدلاین های ACCF/AHA برای مدیریت STEMI در سال 2013 و گایدلاین ACC/AHA برای NSTE-ACS در سال 2014 ، توصیه شده است که در بیماران post MI (بدون اختلال قابل توجه عملکرد کلیه) که تحت درمان با داروهای مهار کننده ACE و بتابلاکر هستند که LVEF کمتر مساوی 40 درصد دارند و نارسایی قلبی علامت دار یا دیابت ملیتوس دارند ، آنتاگونیست آلدوسترون توصیه می شود.

موارد مصرف تایید نشده:سندرم های حاد کرونری،نارسایی قلبی (NYHA class II-IV) با LVEF ≤35% ، درمان آلدسترونیسم اولیه.

مقدار مصرف:

بزرگسالان

پرفشاری خون: خوراکی: دوز اولیه: mg 50 روزانه؛ اگر پاسخ کافی ایجاد نشود ممکن است دوز دارو به mg 50 دو بار در روز افزایش داده شود؛ ممکن است برای ایجاد پاسخ کامل درمان تا 4 هفته طول بکشد. دوز های بالاتر از mg 100 در روز به دلیل افزایش ریسک هایپرکالمی و اینکه اثر اضافه تر درمانی ایجاد نمی شود توصیه نمی شود.

تعدیل دوز در حین مصرف همزمان با دارو های مهار کننده متوسط CYP3A4 : دوز اولیه: mg 25 روزانه؛ اگر پاسخ درمانی کافی ایجاد نشود ممکن است دوز تا mg 25 دو بار در روز افزایش داده شود (حداکثر: mg 50 در روز)

نارسایی قلبی:

نارسایی قلبی (post MI) :خوراکی: دوز اولیه: mg 25 روزانه؛ دوز هدف: در صورت تحمل دوز طی 4 هفته به mg 50 روزانه تیتر شود.

تنظیم دوز بر اساس غلظت پتاسیم سرم برای نارسایی قلبی (post MI)

  • ·<5 mEq/L:

افزایش دوز از mg 25 یک روز درمیان تا mg 25 روزانه یا

افزایش دوز از mg 25 یک روز درمیان تا mg 50 روزانه

  • 5 to 5.4 mEq/L:نیاز به تنظیم دوز ندارد.
  • ·:

کاهش دوز از mg 50 روزانه تا mg 25 روزانه یا

کاهش دوز از mg 25 روزانه تا mg 25 یک روز در میان یا

تعدیل دوز از mg 25 یک روز درمیان تا قطع موقت درمان

  • ≥6 mEq/L: قطع موقت درمان تا زمانی که پتاسیم به<5.5 mEq/Lبرسد, سپس با دوز mg 25 یک روز درمیان مجدد شروع شود.

به صورت جایگزین، بر اساس گایدلاین های ACCF/AHA برای نارسایی قلبی در سال 2013 توصیه می شود که در صورتی که پتاسیم به بیش از >5.5 mEq/Lبرسد یا اختلال عملکرد کلیه بدتر شود؛ دوز دارو موقت قطع شود تا پتاسیم به <5 mEq/Lبرسد و پس از اینکه برای حداقل مدت 72 ساعت هایپرکالمی و یا اختلال عملکرد کلیه برطرف شد، شروع مجدد در نظر گرفته شود.

تعدیل دوز در حین مصرف همزمان با دارو های مهار کننده متوسط CYP3A4 : دوز اولیه: mg 25 روزانه؛ حداکثر mg 25 در روز

نارسایی قلبی (NYHA class II-IV با LVEF کمتر مساوی 35 درصد) (دوز بدون لیبل): دوز اولیه: mg 25 روزانه؛ حداکثر: mg 50 روزانه

آلدوسترونیسم اولیه, درمان (مورد مصرف بدون لیبل): خوراکی: دوز اولیه: mg 25 دو بار در روز

سالمندان

به دوز بزرگسالان مراجعه شود.

در نارسایی کلیوی

پرفشاری خون:

CrCl ≥50 mL/minute : بر اساس لیبل سازنده تنیظم دوز ارائه نشده است.

CrCl <50 mL/minute or serum creatinine >2 mg/dL (males) or >1.8 mg/dL (females): منع مصرف دارد؛ با کاهش عملکرد کلیه ریسک هایپرکالمی افزایش می یابد.

نارسایی قلبی (post MI) :

CrCl ≥50 mL/minute : بر اساس لیبل سازنده تنیظم دوز ارائه نشده است.

CrCl 31 to 50 mL/minute or serum creatinine >2 mg/dL (males) or >1.8 mg/dL (females) : بر اساس لیبل سازنده تنیظم دوز ارائه نشده است.

CrCl ≤30 mL/minute:مصرف دارو ممنوع است.

نارسایی قلبی (شامل post MI ):

eGFR ≥50 mL/minute/1.73 m2: دوز اولیه: mg 25 روزانه؛ دوز نگهدارنده (بعد از 4 هفته از درمان و پتاسیم کمتر مساوی 5 mEq/L ) mg 50 روزانه

eGFR 30 to 49 mL/minute/1.73 m2 : دوز اولیه:mg 25 یک روز در میان؛ دوز نگهدارنده (بعد از 4 هفته از درمان و پتاسیم کمتر مساوی 5 mEq/L ) mg 25 روزانه

eGFR <30 mL/minute/1.73 m2:استفادهاز دارو توصیه نمی شود.

همودیالیز: دارو توسط همودیالیز برداشت نمی شود.

در نارسایی کبدی

تنظیم دوزی توسط لیبل سازنده توصیه نشده است. در اختلال متوسط در عملکرد کبد (Child- Pugh class B) مواجهه ی سیستمیک با دارو افزایش می یابد

نحوه ی مصرف :

خوراکی: با یا بدون غذا مصرف شود.

موارد مربوط به ایمنی دارو

داروی اینسپرا ممکن است با داروی اسپیریوا اشتباه گرفته شود.

عوارض جانبی:

بیش از 10 درصد:

اندوکرین و متابولیک: هایپیرکالمی ({نارسایی قلب، بعد از سکته قلبی: بیش از 5.5 mEq/L : %16 ؛ بزرگتر مساوی 6mEq/L :%6 }، { پرفشاری خون، بیش از 5.5mEq/L : در دوز mg 400 : %9 ؛ دوز کمتر مساوی mg 200 : کمتر مساوی %1 })، هایپرتریگریسیدمی (1 تا %15؛ وابسته به دوز)

1 تا %10:

سیستم اعصاب مرکزی: گیجی (%3)، خستگی (%2)

اندوکرین و متابولیک: (%وابسته به دوز)، آلبومین یوری(%10)، ژنیکوماستی (کمتر مساوی %10)، هایپرکلسترولمیا (کمتر مساوی %1)

دستگاه گوارش: اسهال (%2), درد شکم (%1)

دستگاه ادراری: خون ریزی واژینال غیر عادی (کمتر مساوی %2)، درد سینه (مذکر: کمتر مساوی %1)

کلیه: افزایش کراتینین سرم (نارسایی قلب، بعد از سکته قلبی: %6)

دستگاه تنفس: سرفه (%2)، سندرم شبه سرماخوردگی (%2)

کمتر از %1 ، بعد از ورود دارو به بازار، و یا گزارش موردی:

آنژیوادم، افزایش نیتروژن اوره خون، افزایش آنزیم های کبدی، افزایش اوریک اسید، راش پوست

موارد منع مصرف:

در صورتی که در شروع درمان پتاسیم سرم بیش از 5.5mEq/L باشد؛ کلیرانس کراتینین کمتر مساوی 30mL/min ؛ مصرف همزمان دارو های مهار کننده قوی CYP3A4 (مثال، کتوکونازول، ایتراکونازول، نفازودون، ترولیندومایسین، کلاریترومایسین، ریتوناویر، نلفیناویر).

موارد منع مصرف اضافه تری که در مورد بیماران مبتلا به پرفشاری خون بکار گرفته می شود: دیابت ملیتوس تیپ 2 (غیر وابسته به انسولین، NIDDM ) به همراه میکرو آلبومین یوری؛ کراتینین سرم بیشتر از 2 mg/dL در آیقایان یا بیش از 1.8 mg/dL در خانم ها؛ کلیرانس کراتینین کمتر از 50 Ml/min ؛ مصرف همزمان با مکمل های پتاسیم یا دیورتیک های نگهدارنده پتاسیم (مثال, آمیلوراید, اسپیرونولاکتون, تریامترن).

بر اساس گایدلاین های عملکرد بالینی انجمن اندوکرین ، استفاده در بیماری آدیسون ممنوع است.

لیبل کانادایی: موارد منع مصرف اضافه تر (که در لیبل آمریکایی نیست): بیش حساسیتی به اپلرنون یا به هر یک از اجزای فرمولاسیون؛ پتاسیم سرم بیش از 5mEq/L در شروع؛ اختلال عملکرد کبد شدید (Child-Pugh class C) ؛ هایپرکالمی قابل توجه از نظر بالینی؛ مصرف همزمان با مکمل های پتاسیم یا دیورتیک های نگهدارنده پتاسیم

موارد منع مصرف اضافه تر زیر برای بیماران مبتلا به پرفشاری خون بکار گرفته می شود: کراتینین سرم بیش از 1.5mg/dLدرآقایان یا بیش از 1.3mg/dL در خانم ها

موارد احتیاط مصرف و نکات مورد توجه/ هشدارو موارد احتیاط :

نگرانی های مربوط به عوارض جانبی:

هلیپرکالمی: هایپرکالمی ممکن است اتفاق بیفتد؛ ریسک هایپرکالمی با اختلال عملکرد کلیه، پروتئین یوری، دیابت، مصرف همزمان با داروهای مهار کننده ACE ، مهار کننده رسپتور آنژیتانسین II ، NSAID و یا دارو های مهار کننده 3A4 افزایش می یابد. بیمار را به دقت از نظر هایپر کالمی پایش نمایید؛ در کارآزمایی های بالینی افزایش پتاسیم سرم وابسته به دوز است. ممکن است در صورت بروز هایپرکالمی، کاهش دوز و یا قطع درمان نیاز باشد. در صورتی که قطع مصرف دارو های مهار کننده 3A4 امکان پذیر نباشد، کاهش دوز داروی اپلرنون باید در نظر گرفته شود. مصرف دارو در بیمارانی که در شروه درمان پتاسیم سرم آنها بیش از 5.5 mEq/L باشد ممنوع است.

نگرانی های مربوط به بیماری:

دیابت: در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی بعد از سکته قلبی به همراه دیابت (به خصوص اگر بیمار پروتئین یوری داشته باشد)؛ ریسک هایپرکالمی افزایش می یابد.

نارسایی قلب: زمانی که یک بیمار مبتلا به نارسایی قلبی برای درمان با اسپیرونولاکتون مورد ارزیابی قرار می گیرد, eGFR باید بالاتر از 30 mL/min/1.73m2 باشد یا کراتینین باید کمتر مساوی 2.5 mg/dL (آقایان) یا کمتر مساوی 2mg/dL (خانم ها) باشد و اخیر عملکرد کلیه بدتر نشده باشد و پتاسیم کمتر از 5mEq/L باشد بدون هیچ سابقه ای از هایپرکالمی شدید. سطح پتاسیم سرم باید به دقت پایش شود و در صورت بالا بودن مدیریت شود. بر اساس اطلاعات شرکت سازنده دارو توصیه می شود در پتاسیم بالاتر از 6mEq/; درمان موقت قطع گردد. بر اساس گایدلاین ACCF/AHA توصیه می شود در صورت پتاسیم سرم بیش از 5.5mEq/L یا بدتر شدن عملکرد کلیه، با بررسی دقیق کل رژیم درمانی قطع درمان اپلرنون در نظر گرفته شود. از درمان سه دارویی با داروهای مهار کننده ACE ، ARB و اپلرنون به صورت روتین اجتناب شود. به بیماران نارسایی قلبی آموزش دهید که در طی اپیزود اسهال یا کمبود آب بدن یا درمان همزمان با دیوتیک لوپ ، درمان موقت قطع شود.

اختلال عملکرد کبد: در بیماران با اختلال عملکرد متوسط تا شدید کبد با احتیاط استفاده شود.

اختلال عملکرد کلیه: با کاهش عملکرد کلیه ریسک هایپرکالمی افزایش می یابد. در بیماران با اختلال خفیف عملکرد کلیه با احتیاط استفاده شود؛ بر اساس مورد مصرف درجه اختلال ممکن است مصرف آن ممنوع باشد.

مربوط به متابولیسم دارو:

سوبسترای CYP3A4 (ماجور)

موارد مربوط به مصرف هم زمان با داروها

تداخلات دارویی: ممکن است تداخلات بالقوه قابل توجهی وجود داشته باشد، که نیازمند تنظیم دوز یا فرکانس مصرف، پایش اضافه تر دارو و یا انتخاب داروی جایگزین باشد. برای جزئیات اطلاعات، از دیتا بیس های تداخل دارویی شروع شود.

مکمل های پتاسیم: از تجویز مکمل پتاسیم، نمک ها جایگزین حاوی پتاسیم، رژیم غنی از پتاسیم، یا سایر دارو هایی که می توانند باعث ایجاد هایپرکالمی شوند (مانند سایر دیورتیک های نگهدارنده پتاسیم، NSAID ) اجتناب شود. مصرف همزمان مکمل های پتاسیم یا دیورتیک های نگهدارنده پتاسیم در درمان پرفشاری خون ممنوع است.

تداخلات دارویی:

آلفوزوسین: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای کاهنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

آمیفوستین: داروهای کاهنده فشار خون ممکن است اثر هایپوتنسیو آمیفوستین تقویت شود. مدیریت: وقتی آمیفوستین در دوز های شیمی درمانی استفاده می شود، دارو های کاهنده فشار خون باید 24 ساعت قبل از تجویز آمیفوستین به صورت موقت قطع گردد. اگر درمان کاهنده فشار خون را نتوان به صورت موقت قطع نمود، آمیفوستین نباید تجویز شود. ریسک D : در نظر گرفتن تعدیل درمان

آمونیوم کلراید: دیورتیک های نگهدارنده پتاسیم ممکن است عوارض و یا اثرات سمی آمونیوم کلراید را تقویت کند. به خصوص ریسک اسیدوز سیستمیک. ریسک D : در نظر گرفتن تعدیل درمان

آمفتامین ها: ممکن است اثرات آنتی هایپرتنسیو دارو های ضد فشار خون کاهش یابد .ریسک C : پایش درمان

داروهای بلاک کننده رسپتور آنژیوتانسین II : اپلرنون ممکن است اثرات هایپرکالمیک داروهای بلاک کننده رسپتور آنژیوتانسین II را تقویت کند. . ریسک C : پایش درمان

دارو های مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین: اپلرنون ممکن است اثرات هایپرکالمیک داروهای مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین را تقویت کند. . ریسک C : پایش درمان

داروهای آنتی سایکوتیک (نسل دوم، آتیپیک): داروهای پایین آورنده فشار خون ممکن است اثرات هایپوتنسیو داروهای آنتی سایکوتیک (نسل دوم، آتیپیک) را تقویت کنند. ریسک C : پایش درمان

باربیتورات ها: ممکن است اثرات هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون را تقویت کنند. . ریسک C : پایش درمان

بنپریدول: ممکن است اثرات هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون را تقویت کنند. . ریسک C : پایش درمان

بوزنتان: ممکن است غلظت سرمی داروهای سوبسترای CYP3A4 کاهش یابد (ریسک بالا با داروهای القا کننده) ریسک C : پایش درمان

بریگاتینیب: ممکن است اثر آنتی هایپرتنسیو دارو های ضد فشار خون کاهش یابد. بریگاتینیب ممکن است اثر برادی کاردی داروهای ضد فشار خون را تقویت نماید. ) ریسک C : پایش درمان

بریمونیدین: ممکن است اثرات هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون را تقویت کنند. . ریسک C : پایش درمان

برمپریدول: دارو های پایین آورنده فشار خون ممکن است اثر هایپوتنسیو برومپریدول را تقویت کنند. برومپریدول ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون را کاهش دهد. ریسک X : از این ترکیب اجتناب شود.

کاناگلیفلوزین: ممکن است اثر هایپوکالمیک اپلرنون تقویت شود. کاناگلیفلوزین ممکن است اثر هایپوتنسیو اپلرنون را تقویت کند.

گلیکوزید های قلبی: دیورتیک های نگهدارنده پتاسیم ممکن است اثرات درمانی گلیکوزید های قلبی را کاهش دهند. به خصوص، به نظر می رسد اثرات اینوتروپیک دیگوکسین کاهش یابد. دیورتیک های نگهدارنده پتاسیم ممکن است غلظت سرمی گلیکوزید های قلبی را کاهش دهند. این اثر به خصوص ممکن است مخصوص اسپیرونولاکتون باشد. ریسک C : پایش درمان

سریتینیسب: ممکن است غلظت سرمی داروهای سوبسترای CYP3A4 افزایش یابد (ریسک بالا با داروهای القا کننده). مدیریت: مصرف سریتینیسب با دارو های سوبسترای CYP3A4 که پنجره درمانی باریکی دارند (مثال، آلفنتانیل، سیکلوسپورین، دی هیدروارگوتامین، ارگوتامین، فنتانیل، پیموزاید، کینیدین، سیرولیموس، تاکرولیموس) باید در صورت امکان اجتناب شود. ریسک C : پایش درمان

کانیواپتان: ممکن است غلظت سرمی داروهای سوبسترای CYP3A4 افزایش یابد (ریسک بالا با داروهای القا کننده). ریسک X : از این ترکیب اجتناب شود.

سیکلوسپورین: اپلرنون ممکن است اثر هایپرکالمیک سیکلوسپورین (سیستمیک) را افزایش دهد. ریسک X : از این ترکیب اجتناب شود.

داروهای القا کننده CYP3A4 (متوسط): ممکن است غلظت سرمی داروهای سوبسترای CYP3A4 کاهش یابد (ریسک بالا با داروهای القا کننده).ریسک C : پایش درمان

داروهای القا کننده CYP3A4 (قوی): ممکن است متابولیسم داروهای سوبسترای CYP3A4 افزایش یابد (ریسک بالا با داروهای القا کننده). مدیریت: داروی جایگزین برای داروهی تداخل کننده در نظر گرفته شود. بعضی از ترکیب های دارویی به خصوص ممکن است منع مصرف داشته باشند. از لیبل سازنده استفاده شود. ریسک D : تعدیل درمان در نظر گرفته شود.

داروهای مهار کننده CYP3A4(متوسط): ممکن است سطح سرمی اپلرنون افزایش یابد. مدیریت: وقتی به صورت همزمان با داروی مهار کننده CYP3A4 window.addEvent('load', function() { var djcfpagebreak_acc = new Fx.Accordion('.djcf_tabs .accordion-toggle', '.djcf_tabs .accordion-body', { alwaysHide : false, display : 0, duration : 100, onActive : function(toggler, element) { toggler.addClass('active'); element.addClass('in'); }, onBackground : function(toggler, element) { toggler.removeClass('active'); element.removeClass('in'); } }); var djcfpagebreak_tab = new Fx.Accordion('.djcf_tabs li.nav-toggler', '.djcf_tabs div.tab-pane', { alwaysHide : true, display : 0, duration : 150, onActive : function(toggler, element) { toggler.addClass('active'); element.addClass('active'); }, onBackground : function(toggler, element) { toggler.removeClass('active'); element.removeClass('active'); } }); });

جزئیات خاص

آپارات ---

تمامی حقوق نزد داروخانه سیزده آبان محفوظ است.