توضیحات

دسته ی دارویی:

پروستاسایکلین؛ پروستاگلاندین؛ وازودیلاتو

نام برندهای دارو :

دینوویز، فلولان، ولتری

نام تجاری در آمریکا:

فلولان(Flolan)، ولتری(Veletri)

نام تجاری در کانادا:

فلولان(Flolan)، کاپریپول (Caripul)

اشکال دارویی موجود:

محلول های reconstitute شده، وریدی:mg5/0 و mg 5/1

موارد مصرف:

درمان پرفشاری خون شریان ریه (PAH) در بیماران با علائم NYHA class III or IV برای بهبود ظرفیت ورزش

موارد مصرف بدون لیبل: تست وازودیلاتور حاد در پرفشاری خون شریان ریه؛ هایپوکسی ثانویه به سندرم زجر تنفسی؛ پر فشاری خون شریان ریه ناشی از بای پس قلبی ریوی

مقدار مصرف/دوز مصرفی:

بزرگسالان

پرفشاری خون شریان ریه: وریدی: دوز اولیه: 2ng/kg/minute ؛ در صورتی که بیمار دوز اولیه را تحمل نکند ممکن است دوز اولیه کمتری برای بیمار تجویز شود. دوز را به اندازه 1 to 2 ng/kg/minute در فواصل بزرگتر مساوی 15 دقیقه افزایش دهید تا زمانی که عوارض محدود کننده دوز (مثال، فلاشینگ، درد فک، سردرد، افت فشار خون، تهوع) ایجاد شود یا پاسخ به دارو به پلاتو برسد. همچنین ممکن است دوز هر 15 دقیقه تا وقتی بیمار دوز را تحمل کند به اندازه 1 to 2ng/kg/minute کاهش داده شود. دوز معمول بهینه (منوتراپی): 25 to 40 ng/kg/minute ؛ در میزان دوز بهینه تفاوت قابل توجهی در بین افراد مختلف وجود دارد. حداکثر دوز در درمان مزمن تعریف نشده است؛ اگرچه، دوز های به اندازه 195ng/kg/minute در کودکان توصیف شده است.

تنظیم دوز در طی فاز مزمن درمان:

در صورتی که علائم PAH پایدار باقی بماند یا پس از بهبود مجدد بروز کند، دوز باید به اندازه 1 to 2 ng/kg/minute در فواصل زمانی بزرگتر مستوی 15 دقیقه افزایش یابد. ممکن است همچنین فواصل تجویز درمان ممکن است به هر 24 تا 48 ساعت یا طولانی تر (مثال، هر 1 تا 2 هفته) افزایش داده شود.

در مواردی که عوارض محدود کننده دوز دارو بروز کند (مثال, افت فشار خون، تهوع شدید، تهوع)، دوز باید به مقدار 2ng/kg/minute در فواصل زمانی بزرگتر مساوی 15 دقیقه کاهش داده شود تا زمانی که عوارض محدود کننده دوز برطرف شوند. از قطع یک دفعه دارو یا کاهش دوز ناگهانی به مقدار زیاد اجتناب نمایید.

عوارض جانبی ممکن است که بدون تنظیم دوز برطرف شوند.

تست حاد وازودیلاتور در بیماران مبتلا به (PAH) (مورد مصرف بدون لیبل): تست حاد وازودیلاتور فقط باید برای بیمارانی انجام شود که کاندید درمان با داروهای مهار کننده کانال کلسیم هستند.

وریدی: 2ng/kg/minute ؛ افزایش دوز به اندازه 2ng/kg/minute هر 10 تا 15 دقیقه، رنج دوز در طی تست: 2 to 12 ng/kg/minute

هایپوکسی ثانویه به سندرم زجر تنفسی (مورد مصرف بدون لیبل): استنشاقی(بدون لیبل): دوز اولیه: 0.01 to 0.05 mcg/kg/minute ؛ دوز باید به صورت منطقی بر اساس اثر بخشی و تحمل پذیری افزایش داده شود. برای قطع دوز دارو به تدریج، هر 1 تا 2 ساعت به مقدار 0.01 mcg/kg/minute در صورت تحمل کاهش داه شود.

پرفشاری خون ریه در اتاق عمل در طی جراحی فلب با بای پس قلبی ریوی (CPB) (مورد مصرف بدون لیبل): استنشاقی (بدون لیبل): پروتکل های مؤسسات متفاوت است. در مطالعات از برند فلولان استفاده شده است؛ اگرچه، بعضی از مؤسسات از ولرتی استفاده می کنند ، که فرمولاسیون پایدار تری دارد.

تجویز بعد از القای بیهوشی قبل از برش جراحی: 60mcg ( 4میلی لیتر از محلول با غلظت 15000ng/ml ) از طریق جت نبولایزر؛ اثرات برای 25 دقیقه پایدار باقی می ماند.

یا

تجویز در زمان جراحی: نبولایز کردن از طریق گردش ونتیلاتور: از محلول غلظت 15000ng/ml و جریان اکسیژن 8L/minute استفاده می شود، تجویز 5 دقیقه قبل از جدا شدن بیمار از CPB از طریق جت نبولایزر انجام می شود؛ درمان را حداقل 60 دقیقه بعد از جدا شدن بیمار از CPB قطع نمایید.

پرفشاری خون شدید ریه بعد از جراحی قلب و قفسه سینه، اختلال عملکرد بطن راست، یا هایپوکسمی مقاوم (مورد مصرف بدون لیبل): استنشاقی (راه مصرف بدون لیبل): پروتکل های مؤسسات متفاوت است. در مطالعات از برند فلولان استفاده شده است؛ اگرچه، بعضی از مؤسسات از ولرتی استفاده می کنند ، که فرمولاسیون پایدارتری دارد. در صورت استفاده از برند فلولان، ممکن است نیاز باشد که فیلتر ونتیلاتور هر دو ساعت عوض شود به دلیل رقیق کننده بافر گلایسین؛ ممکن است باعث اختلال عملکرد دریچه ونتیلاتور شود. ممکن است نیاز باشد که حجم جاری که از طریق ونتیلاتور می سد تنظیم گردد.

نبولایز کردن از طریق گردش ونتیلاتور: از محلول با غلظت 20000ng/ml استفاده می شود، مخزن نبولایزر با 15 میلی لیتر آماده سازی می شود؛ مقدار باقی مانده با سرعت ثابت 8mL/hour تجویز می شود؛ دارو رسانی با سرعت 38ng/kg/minute (بر اساس وزن بیمار 70 کیلوگرم) انجام می شود؛ جریان اکسیژن را روی 2 to 3 L/minute تنظیم نمایید؛ در صورت تحمل بیمار را wean کنید.

دوز های بیشتر از 50ng/kg/minute فایده اضافه تری ندارند، ممکن است ریسک افت فشار خون افزایش یابد و باید از آن اجتناب شود.

یا نبولایز کردن از طریق ماسک صورت با اتصال ونچوری: از محلول با غلظت 20000ng/ml استفاده می شود، مخزن نبولایزر با 15 میلی لیتر آماده سازی می شود؛ جریان اکسیژن را روی 2 to 3 L/minute تنظیم نمایید؛ دارو با سرعت 8mL/hour نبولایز خواهد شد. ؛ در صورت تحمل بیمار را wean کنید.

کودکان

پرفشاری خون شریان ریه:در کودکان و بزرگسالان(مورد مصرف بدون لیبل):ارجاع به دوز بزرگسالان

سالمندان

ارجاع به دوز بزرگسالان

در نارسایی کلیوی

تنظیم دوز توسط لیبل سازنده توصیه نشده است.

در نارسایی کبدی

تنظیم دوز توسط لیبل سازنده توصیه نشده است.

نحوه ی تجویز دارو:

وریدی : برای مصرف وریدی از طریق پمپ انفوزیون. از ست های انفوزیون با فیلتر 22/0 میکرون استفاده شود. وقتی به صورت مداوم استفاده می شود، باید از طریق کاتتر ورید مرکزی انفوزیون شود. انفوزیون از طریق رگ محیطی باید به صورت موقتی و تا زمان تعبیه شدن رگ مرکزی باشد. به صورت بلوس نباید تزریق شود. از قطع یک دفعه دارو یا کاهش دوز ناگهانی دارو اجتناب کنید. پمپ انفوزیون ambulatory باید کوچک باشد و وزن کمی داشته باش، این قابلیت را داشته باشد که بتوان با آن دوز های با مقدار 2ng/kg/minute را تجویز نمود. جنس مخزن باید از جنس پلی وینیل کلراید، پلی پروپیلن یا شیشه باشد.

استنشاق (راه مصرف بدون لیبل):

تجویز حین عمل: از طریق جت نبولایزر تجویز نمایید با جریان اکسیژن 8L/minute برای اینکه بخشی زیادی از ذرات با سایز کوچک باشند.

بعد از جراحی قلب و قفسه سینه: همچنین ممکن است از طریق جت نبولایزر با جریان اکسیژن 2 to 3 L/minute تجویز شود. رقیق کننده بافر گلایسین ممکن است باعث اختلال عملکرد دریچه ونتیلاتور شود؛ توصیه شده است که فیلتر ها روی ونتیلاتور هر 2 ساعت عوض شود؛ همچنین ممکن است کویل گرم کننده ونتیلاتور نیز استفاده شود.

موارد مربوط به ایمنی دارو

بر اساس مؤسسه برای عملکرد ایمنی دارو ها (ISMP) این دارو در لیست داروهایی است که درصورت بروز خطا در مصرف آن ضرر قابل توجهی برای بیمار ایجاد خواهد شد.

بیش از 10 درصد:

قلبی عروقی: تاکی کاردی (35 تا %43)، فلاشینگ (23 تا %42)، افت فشار خون (%13)

سیستم اعصاب مرکزی: گیجی (%83)، سردرد (46 تا %83), لرز (%25)، تب (%25)، سندرم شبه سرماخوردگی (%25)، سپسیس (%25)، اضطراب (%21)، عصبی بودن (%21)، ترمور (%21)، آژیتاسیون (%11)

عوارض پوستی: زخم درم (%39)، اگزمت(%25)، راش پوستی (%25)، کهیر (%25)

عوارض گوارشی: تهوع (کمتر مساوی %67)، تهوع (کمتر مساوی %67)، بی اشتهایی (%66)، اسهال (37 تا %50)

موضعی: واکنش های محل تزریق: عفونت (%18)، درد (%11)

عصبی عضلانی و اسکلتی: آرترالژی (کمتر مساوی %84)، درد گردن (کمتر مساوی %84)، در فک (54 تا %75)، میالژی(%44)، درد اسکلتی عضلانی (%35)، هایپراستزیا (کمتر مساوی %12)، پارستزیا (کمتر مساوی %12)

عوارض با شیوع کمتر از %1، عوارضی که بعد از ورود دارو به بازار گزارش شده اند و گزارشات موردی: درد شکم، آنمی، آسیت، برادی کاردی، دیافری، دیس پنه، خستگی، هموراژی، نارسایی کبد، هایپراسپلنیسم، هایپرتیروئیدی، رنگ پریدگی، پان سیتوپنی، ادم ریه، آمبولی ریه، اسپلنومگالی، ترومبوسیتوپنی

موارد منع مصرف:

بیش حساسیتی به اپوپروستنول، به ترکیباتی که از نظر ساختاری مشابه هستند، یا هر ترکیبی از فرمولاسیون؛ مصرف مزمن در بیماران مبتلا به نارسایی قلب به علت اختلال عملکرد سیستولیک بطن چپ؛ مصرف مزمن در بیمارانی که در حین شروع دوز به ادم ریه مبتلا شده اند.

موارد احتیاط مصرف و نکات مورد توجه/ هشدارو موارد احتیاط :

نگرانی های مربوط به عوارض جانبی:

ادم ریه: بعضی بیماران مبتلا به PAH در طی تنظیم دوز و تست حاد وازودیلاتو (یک مورد مصرف بدون لیبل) دچار ادم ریه شده اند، که ممکن است با نارسایی قلبی همزمان ارتباط داشته باشد یا بیماری انسداد ورید ریه یا همانژیوماتوز مویرگ های ریه. اگر در طی شروع درمان ادم ریه ایجاد شد، دارو را قطع کنید و مجدد تجویز ننمایید.

ریباند پرفشاری خون ریه: از قطع یک دفعه درمان یا کاهش دوز ناگهانی اجتناب کنید؛ ممکن است باعث ریباند پرفشاری خون ریه شود (مثال، دیس پنه، گیجی، آستنیا). بعد از قطع یک دفعه یک مورد کشنده گزارش شده است. دسترسی سریع به دارو یا ست پمپ انفوزیون برای پیشگیری از قطع درمان ضروری است.

گشاد شدن عروق: اپوپروستنول یک وازودیلاتور قوی عروق ریه و عروق سیستمیک است و باعث افت فشار خون و سایر واکنش ها می شود از جمله فلاشینگ، تهوع، استفراغ، گیجی و سردرد. در طی شروع دارو و با تغییر دوز به طور منظم فشار خون و علائم بیمار را پایش نمایید.

نگرانی های مربوط به بیماری:

بیماری هایی که ریسک خون ریزی را افزایش می دهد: اپوپروستنول یک مهار کننده قوی تجمع پلاکتی است. در بیمارانی که ریسک فاکتور برای خون ریزی دارند باید با احتیاط تجویز شود.

مربوط به متابولیسم دارو: شناخته نشده است

موارد مربوط به مصرف هم زمان با داروها

تداخلات دارو- دارو: ممکن است به صورت بالقوه تداخلاتی وجود داشته باشد، که نیازمند تنظیم دوز یا فواصل مصرف دارو، پایش بیشتر باشد و یا نیاز باشد که داروی جایگزین تجویز گردد. از دیتا بیس های تداخلات دارویی در این زمینه باید استفاده شود.

سایر احتیاطات :

استفاده مناسب: شروع یا تغییر دارو به اپوپروستنول نیازمند پایش قلبی ریوی تخصصی در شرایط مراقبت های ویژه است، جایی که پزشکان در مدیریت پرفشاری آرتریول ریه تجربه دارند. به علت ریسک ترومبوامبولیسم در طی مصرف مزمن دارو، در صورتی که منع مصرف نداشته باشد باید داروی ضد انعقاد تجویز گردد.

عفونت: مصرف مزمن انفوزیون وریدی از طریق کاتتر ورید مرکزی با عفونت های موضعی و عفونت جدی جریان خون ارتباط داشته است.

تداخلات دارویی:

داروهایی که خاصیت ضد پلاکت دارند (مثال، مهار کننده های P2Y12 ، NSAID ، SSRI ): آنالوگ های پروستاسایکلین ممکن است اثر ضد پلاکت دارو های با خاصیت ضد پلاکت را افزایش دهد. ریسک C : پایش درمان

آلفوزوسین: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

آمیفوستین: داروهای پایین آورنده فشار خون ممکن است اثر هایپوتنسیو آمیفوستین را تقویت کنند. مدیریت: زمانی که آمیفوستین با دوز شیمی درمانی استفاده می شود، داروهای پایین آورنده فشار خون باید از 24 ساعت قبل از شروع تجویز آمیفوستین به صورت موقت قطع گردند. اگر امکان قطع داروی پایین اورنده فشار خون وجود ندارد، نباید آمیفوستین تجویز شود. ریسک D : در نظر گرفتن تعدیل درمان

داروهای ضد انعقاد: آنالوگ های پروستاسایکلین ممکن است عارضه جانبی یا اثر سمی داروهای ضد انعقاد را تقویت کنند. به خصوص، اثرات آنتی پلاکت این داروها ممکن است باعث افزایش ریسک خون ریزی در مصرف همزمان این داروها بشود. ریسک C : پایش درمان

داروهای آنتی سایکوتیک (نسل دوم، آتیپیکال): داروهای پایین آورنده فشار خون ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای آنتی سایکوتیک(نسل دوم، آتیپیکال) را تقویت کنند. ریسک C : پایش درمان

باربیتورات ها: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

بنپریدول: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

داروهای پایین آورنده فشار خون: آنالوگ های پروستاسایکلین ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون را تقویت کنند. ریسک C : پایش درمان

داروهای پایین آورنده فشار خون: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهایی که با افت فشار خون ارتباط دارند را تقویت کنند. ریسک C : پایش درمان

بریمونیدین (موضعی): ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

برمپریدول: داروهای پایین آورنده فشار خون ممکن است اثر هایپوتنسیو برمپریدل را تقویت کنند. برمپریدل ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون را کاهش دهد. ریسک X : اجتناب از ترکیب داروها

دیازوکساید: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

دیگوکسین: اپوپروستنول ممکن است غلظت سرمی دیگوکسین را افزایش دهد. ریسک C : پایش درمان

دلوکستین: داروهای پایین آورنده فشار خون ممکن است اثر هایپوتنسیو دلوکستین را تقویت کنند. ریسک C : پایش درمان

فرآورده های گیاهی (با خاصیت هایپوتنسیو): ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

داروهایی که افت فشار خون ارتباط دارند: داروهای پایین آورنده فشار خون ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهایی که با افت فشار خون ارتباط دارند را تقویت کند. ریسک C : پایش درمان

لوودوپا: داروهای پایین آورنده فشار خون ممکن است اثر هایپوتنسیو لوودوپا را تقویت کنند. ریسک C : پایش درمان

لورمتازپام: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

مولزیدومین: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

نفتوپیدیل: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

نیسرگولین: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

نیکوراندیل: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

نیتروپروساید: داروهای پایین آورنده فشار خون ممکن است اثر هایپوتنسیو نیتروپروساید را تقویت کنند. ریسک C : پایش درمان

ابینوتوزومب: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. مدیریت: از 12 ساعت قبل از شروع تجویز ابینوتوزومب تا یک ساعت بعد از پایان انفوزیون قطع موقت داروهای پایین آورنده فشار خون را در نظر بگیرید. ریسک D : در نظر گرفتن تعدیل درمان

پنتوکسی فیلین: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

فولکودین: داروهای پایین آورنده فشار خون ممکن است اثر هایپوتنسیو فولکودین را تقویت کنند. ریسک C : پایش درمان

داروهای مهار کننده فسفو دی استراز 5 : ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

آنالوگ های پروستاسایکلین: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

کیناگولید: ممکن است اثر هایپوتنسیو داروهای پایین آورنده فشار خون تقویت شود. ریسک C : پایش درمان

داروهای ترومبولیتیک: ممکن است عارضه یا اثر سمی آنالوگ های پروستاسایکلین تقویت شود. به خصوص، اثرات ضد پلاکت آنالوگ های پروستاسایکلین ممکن است باعث افزایش ریسک خون ریزی در استفاده همزمان با داروهای آنتی ترومبوتیک شود. ریسک C : پایش درمان

مصرف در بارداری وشیر دهی:

رده بارداری: B

مطالعات بارداری در مورد استفاده از دارو در بارداری محدود می باشد.در مطالعات تولید مثل حیوانی عوارض جانبی مشاهده نشده است. به خانم های مبتلا به PAH توصیه می شود از بارداری اجتناب نمایند.

مشخص نیست که اپوپروستنول در شیر ترشح می شود یا خیر. به علت احتمال یروز واکنش های جدی در نوزاد شیر خوار، سازنده محصولات فلولان و کاریپول (محصولات کانادا) توصیه کرده است که در مورد قطع شیردهی یا قطع دارو بر اساس اهمیت درمان مادر تصمیم گیری شود. سازنده محصول ولتری توصیه کرده است که برای تجویز اپوپروستنول در مادر شیرده احتیاط شود.

مکانیسم اثر:

اپوپروستنول یک پروستاسایکلین و PGI2 شناخته شده است. یک وازودیلاتور قوی برای همه بستر های عروقی است. بعلاوه، یک ماده اندوژن قوی با خاصیت مهار تجمع پلاکتی است. کاهش تجمع پلاکتی باعث می شود آدنیلات سیکلاز داخل سلولی فعال شود و غلظت آندنوزین منوفسفات حلقوی در پلاکت افزایش شود. بعلاوه، می تواند ترومبوژنزیس و کلامپ شدن پلاکت ها در ریه را با مهار تجمع پلاکتی کاهش دهد.

پارامترهایی که باید مانیتور شود:

بهبود عملکرد ریه، کاهش تنگی نفس فعالیتی، خستگی، سنکوپ و درد قفسه سینه، فشار خون، مقاومت عروق ریه، فشار شریان ریه و کیفیت زندگی باید پایش شود. به دنبال ثبیت سرعت انفوزیون مداوم، برای چند ساعت باید فشار خون در حالت ایستاده و خوابیده اندازه گیری شود. بعلاوه دستگاه پمپ و کاتتر ها باید پایش شوند تا از شکست ناشی از سیستم جلوگیری شود. فشار خون شریان را پایش کنید؛ همه عملکرد های حیاتی را ارزیابی کنید. هایپوکسی، فلاشینگ و تاکی کاردی ممکن است نشانه دوز بیش از حد دارو باشد.

فارماکوکنیتیک و فار ماکودینامیک

متابولیسم:به سرعت هیدرولیز می شود؛در معرض تجزیه های آنزیمی دو متابولیت فعال

(6-keto-prostaglandin F1α و 6,15-diketo-13,14-dihydro-prostaglandin F1α) با فعالیت کم و14 متابولیت غیر فعال تشکیل می دهد

نیمه عمر دارو: 6 دقیقه

دفع: ادرار (%84)، مدفوع (%4)

تهیه وتنظیم:دکتر یاسمن ساعی

جزئیات خاص

آپارات ---

تمامی حقوق نزد داروخانه سیزده آبان محفوظ است.