توضیحات

دسته ی دارویی:

ضد التهاب، آنتی فیبروتیک

 

نام تجاری در آمریکا و کانادا:

Esbriet

 

اشکال دارویی موجود:

کپسول خوراکی 267 میلی گرم

قرص های خوراکی 267 و801 میلی گرم

 

موارد مصرف:

درمان فیبروز ریوی ایدیوپاتیک (IPF)

 

مقدار مصرف:

بزرگسالان

فیبروز ریوی بینابینی ایدیوپاتیک (IPF) :

روز اول تا هفتم: 267 میلی گرم سه با در روز ؛ دوز کل روزانه 801 میلیگرم

روز هشتم تا چهاردهم: 534 میلیگرم سه بار در روز ؛ دوز کل روزانه 1602 میلیگرم

روز پانزدهم به بعد: 801 میلیگرم سه بار در روز ؛ دوز کل روزانه 2403 میلیگرم

  • بیشترین دوز در هر بیمار 2403 میلی گرم در روز میباشد.
  • شروع مجدد درمان پس از وقفه درمانی: چنانچه وقفه درمان کمتر از 14 روز باشد،شروع مجدد با   همان دوز روزانه قبلی که نیاز به تیتر مجدد ندارد.چنانچه وقفه درمان بیش از 14 روز باشد شروع مجدد با تیتراسیون دوز دو هفته اول مدنظر قرار گیرد تا رسیدن به دوز توصیه شده روزانه .

تنظیم دوز در درمان همزمان با سایر داروها:

در مصرف همزمان دارو با مهارکننده های قوی CYP1A2(مثل فلووکسامین):کاهش دوز پیرفنیدون به 267 میلی گرم سه بار در روز(دوز کل روزانه 801 میلیگرم)

در مصرف همزمان دارو با مهارکننده های متوسطCYP1A2(مثل سیپروفلوکستین): کاهش دوز پیرفنیدون به 534 میلی گرم سه بار در روز(دوز کل روزانه 1602 میلیگرم).هنگامی که دارو با سیپروفلوکساسین به صورت همزمان مصرف می شود:1500 میلیگرم در روز

 

سالمندان

مشابه دوز بزرگسالان

 

در نارسایی کلیوی

نارسایی خفیف تا شدید: بر اساس بروشور شرکت سازنده نیاز به تنظیم دوز ندارد.با احتیاط مصرف شودتنظیم دوز یا قطع دارو درمانی در صورت نیاز باید صورت گیرد.

در بیماران ESRD نیازمند دیالیز: مصرف دارو توصیه نمی شود.

 

در نارسایی کبدی

نارسایی خفیف تا متوسط Child-Paugh class A or B) ) : بر اساس بروشور شرکت سازنده نیاز به تنظیم دوز ندارد.با احتیاط مصرف شودتنظیم دوز یا قطع دارو درمانی در صورت نیاز باید صورت گیرد.

نارسایی شدید (Child-Paugh class C ) : مصرف دارو توصیه نمی شود.

 

تنظیم دوز ( در صورت بروز علایم مسمومیت) :

گوارشی ( تهوع، اسهال، سوء هاضمه، استفراغ) : نیاز به تنظیم دوز وجود ندارد اما کاهش دوز یا قطع درمان چنانچه علایم بهبود نیابد و یا حتی همزمان با مصرف دارو با غذا تشدید گردند؛ توصیه می شود.

کبدی :

  • ALT/AST بیش از 3 تا 5 برابر نرمال بدون وجود هاپر بیلی روبینمیا: سایر علل و موارد ایجاد کننده مرتبط با سایر داروها بررسی شوند. در غیر این صورت، امکان مصرف همان دوز و یا قطع موقت درمان توصیه میگردد. بعد از طبیعی شدن سطوح آنزیم ها ، تیتر دارو تا رسیدن به دوز درمانی انجام میگردد؛ پایش دقیق عملکرد کبدی لازم می باشد.
  • افزایش ALT/AST همراه با هایپر بیلیروبینمیا : قطع درمان و عدم شروع مجدد درمان توصیه میگردد.
  • افزایش ALT/AST بیش از 5 برابر نرمال بدون توجه به بالا بودن/ نبودن بیلی روبین : قطع درمان و عدم شروع مجدد درمان توصیه میگردد.

واکنش های افزایش حساسیت به نور شدید و یا بروز راش :

تنظیم دوزی بر اساس بروشور شرکت سازنده توصیه نشده است،کاهش موقتی دوز یا قطع درمان تا بهبود علایم توصیه می شود.

 

نحوه ی مصرف :

مصرف همراه با غذا در سر یک زمان مشخص، بلعیدن کامل کپسول همراه با یک لیوان آب

 

موارد مربوط به ایمنی دارو:

مسائل و بیماری های مشابه یا کاملاً یکسان:

 

عوارض جانبی:

بالاتر از 10 % :

سیستم اعصاب مرکزی: خستگی ، سردرد،گیجی

پوستی: راش ، واکنش های افزایش حساسیت به نور

گوارشی: تهوع، اسهال، سوء هاضمه ،درد شکمی،رفلاکس اسید معده،بی اشتهایی

تنفسی:عفونت دستگاه تنفسی فوقانی،سینوزیت

3- 10% :

سیستم اعصاب مرکزی: ، بیخوابی، خواب آلودگی ،درد قفسه ی سینه ی غیر قلبی

پوستی : راش ماکولار ، خارش، آفتاب سوختگی ، اریتم

غدد و متابولیک : گرگرفتگی ،کاهش وزن،افزایش گاما-گلوتامیل ترانسفراز(GGT)

گوارشی : احساس بادکردن و نفخ شکم ، کاهش اشتها، ناراحتی در ناحیه معده وشکم، نفخ

کبدی : افزایش ALT ، افزایش AST

عصبی-عضلانی اسکلتی : ضعف

تنفسی : دیس پنه

1-3 % :

دستگاه عصبی مرکزی :تب، خستگی، بی حالی

قلبی عروقی : آنژین پکتوریس

پوستی: خشکی پوست، راش اریتماتوز، تعریق، راش ماکولوپاپولار، لایه برداری پوستی ،کهیر

غدد متابولیک : دیس لیپیدمی، نقرس، افزایش/کاهش قند خون، هایپوناترمی ،هایپرلیپیدمی، افزایش تریگلیسرید، هیپوکالمی ، کمبود ویتامینD،افزایش لاکتات دهیدروژناز

گوارشی : افزایش اشتها، حرکات روده، گاستریت

ادراری-تناسلی: عفونت ادراری، عفونت واژن

کبدی : غیر طبیعی شدن آنزیم های کبدی و عملکرد کبدی

تنفسی : سرفه، تحریک گلو

عصبی-عضلانی اسکلتی : افزایش CPK، درد عضلانی، لرزش

عفونت: آنفلونزا

متفرقه:تب

کمتر از 1% (موارد تهدید کننده حیات) :

نارسایی تنفسی، آگرانولوسیتوز، آنمی، فیبزیلاسیون دهلیزی، بلاک AV، برادی کاردی، آسپرژیلوس ریوی، افزایش BUN، کاندیدیازیس، کوله سیسیتیت، افزایش پروتیین C ، دهیدراتاسیون ، ازوفاژیت، تب وابسته به نوتروپنی، گرگرفتگی، خونریزی معده، هپاتیت، هرپس زوستر، افزایش بیلی روبین خون، افزایش سطح پتاسیم، ایلئوس، لکوپنی، نوتروپنی، افزایش ضربان قلب، کاهش سطح پلاکت، پنومونی، التهاب ریه، پنوموتوراکس، افزایش فاصله Q_T،نارسایی کلیوی، زردی پوست،تاکیکاردی فوق بطنی،افزایش تروپونین، تاکی کاردی بطنی،کاهش میزان هموگلوبین،نارسایی تنفسی،انسداد روده،زخم با خونریزی(معده)، xanthoderma

 

موارد منع مصرف:          

هرگونه حساسیت به دارو و یا اجزای فرمولاسیون، سابقه ی آنژیوادم با پیرفنیدون،مصرف همزمان با

فلووکسامین،نارسایی شدید کبدی ، نارسایی شدید کلیوی نیاز به دیالیز و یا کلیرانس پایین تر از 30 سی سی/دقیقه

 

موارد احتیاط مصرف و نکات مورد توجه:

نگرانی های مربوط به عوارض جانبی:

اثرات بر روی دستگاه عصبی مرکزی :احتمال بروز گیجی و خستگی وجود دارد که میتواند فعالیت فیزیکی و ذهنی را تحت تاثیر قرار دهد.در نتیجه انجام کارهایی که به هوشیاری نیاز دارند و رانندگی با احتیاط صورت پذیرد. گیجی در صورت مصرف همزمان با غذا کاهش می یابد. در صورتی که علائم بهبود نیابد یا بدتر شود لازم است کاهش دوز یا قطع دارو در نظر گرفته شود.

اثر بر روی دستگاه گوارشی:عوارضی چون تهوع،استفراغ، اسهال رفلاکس،دردشکمی و سوءهاضمه با مصرف دارو گزارش شده است. این عوارض با مصرف دارو همراه با غذا کاهش می یابد. کاهش دوز و یا قطع مصرف در صورت عدم بهبود علایم و یا تشدید انها باید مدنظر قرارگیرد.

اثرات کبدی: افزایش انزیم های ترانس امیناز و هایپربیلی روبینمی با مصرف دارو گزارش شده است. عملکرد کبدی قبل از شروع درمان و در طول درمان باید مد نظر قرار گیرد.کاهش دوز و یا قطع مصرف ممکن است نیاز باشد. قطع مصرف دارو در صورت بالا بودن ترانس امیناز ها بیش از 5 برابر نرمال و یا افزایش آنزیم ها همراه با علایمی چون زردی و یا افزایش بیلی روبین باید انجام گیرد. پایش مداوم و عدم شروع مجدد دارو ضروری است.

افزایش حساسیت به نور: واکنش های افزایش حساسسیت به نور و و راش با دارو در 6 ماه اول درمان گزارش شده است.به بیماران جهت مواجهه کمتر با نور خورشید و یا لامپهای آفتابی و استفاده از کرم ضد آفتاب( با SPF بیش از 50و پوشش UVA و (UVB ،استفاده از پوشش های مناسب، عدم استفاده همزمان با سایر داروهایی با این عارضه آموزش داده شود. بیماران میبایست بلافاصله علایمی چون راش و واکنش های پوستی را گزارش نمایند.کاهش دوز و یا وقفه درمان لازم است. بعد از برطرف شدن علایم شروع مجدد تا رسیدن به دوز قابل تحمل قابل انجام است.

کاهش وزن : کاهش وزن و کاهش اشتها گزارش شده است.پایش وزن در طول درمان ضروری است.

نگرانی های مربوط به بیماری:

نارسایی کبدی : احتیاط مصرف در نارسایی خفیف تا متوسط، دوز دارو در نارسایی متوسط تا 60% افزایش می یابد. در نارسایی شدید کبدی منع مصرف دارو قید شده است.

نارسایی کلیوی:در بیماران با نارسایی کلیوی با احتیاط مصرف شود؛کاهش دوز یا قطع مصرف در صورت نیاز باید در نظر گرفته شود. منع مصرف در نارسایی شدی کلیوی، کلیرانس زیر 30 سی سی /دقیقه و بیماران دیالیزی .

اثرات متابولیسم/ترانسپورت دارو:

سوبسترای ماژور CYP1A2، ضعیف CYP2C19، ضعیف CYP2C9، ضعیف CYP2D6 ، ضعیف CYP2E1

جمعیت ویژه:

سیگاری ها : کلیرانس دارو در این افراد افزایش یافته و دوز سیستمیک دارو به علت القا آنزیم کبدی (   CYP1A2) کاهش می یابد. بیماران میبایست قبل از شروع دارو در ارتباط با ترک سیگار مشاوره شوند.مصرف سیگار در طول درمان می بایست قطع شود.

 

تداخلات دارویی:

X: Aminolevulinic Acid (سیستمیک) ، توتون وتنباکو

D: سیپروفلوکساسین، مهارکننده های قوی CYP1A2 ،مهارکننده های متوسط CYP1A2 (در صورتی که بر روی سایر آنزیم های سیتوکروم هم مهارگر باشند)،Vemurafenib

C: Aminolevulinic Acid (موضعی) ، ابیراترون استات،کانابیس، القاکننده های متوسط سیتوکروم CYP1A2 ، سیپروترون، آب گریپ فروت ،Nintedanib،Obeticholic Acid ،پگ اینترون آلفا دو بی،پروفیمر،Teriflunomide،Verteporfin

تداخل با غذا: غذا منجر به کاهش 50% Cmax و کاهش 15-20% AUC در مقایسه با حالت ناشتا میگردد. با این وجود شیوع عوارضی چون تهوع و گیجی با مصرف دارو همراه با غذا کاهش می یابد.از مصرف اب گریپ فروت در طول درمان اجتناب گردد.

 

ملاحظات تغذیه ایی:

برای کاهش عارضه ی گیجی وتهوع بهتر از با غذا مصرف شود.از مصرف آب گریب فروت اجتناب شود.

 

مصرف در بارداری وشیر دهی:

در بارداری:مطالعات حیوانی انتقال دارو ومتابولیت ها از جفت و به جنین نشان داده اند و همچنین مصرف دارو موجب افزایش طول دوران بارداری و کاهش زنده ماندن جنین گشته است.شرکت سازنده اجتناب از مصرف در دوران بارداری را توصیه مینماید.

در شیردهی:ترشح در شیر مشخص نیست، عدم توصیه به مصرف در شیردهی.

 

مکانیسم اثر:

مکانیسم عمل دقیق مشخص نیست؛ با این وجود پیرفنیدون عملکرد آنتی فیبروز خود را از طریق کاهش پرولیفراسیون فیبروبلاست ها و تولید پروتیین ها و سیتوکین های مرتبط با فیبروزاعمال می نماید. کاهش شکل گیری و تجمع ماتریکس خارج سلولی (کلاژن) در پاسخ به TGF-beta و فاکتور رشد مشتق پلاکتی.همچنین این دارو دارای اثرات ضد التهابی با کاهش تجمع سلول های التهابی ایجاد شده از بسیاری از محرک ها را اعمال می نماید.

 

پارامترهایی که باید مانیتور شود:

عملکرد کبدی( قبل از شروع درمان، ماهانه در شش ماه اول درمان و سپس هر سه ماه یکبار)، علائم حساسیت به نور،مشکلات گوارشی(مثل تهوع،استفراغ،اسهال)، کاهش وزن

 

فارماکوکنیتیک و فار ماکودینامیک:

توزیع: حدود 59 تا 71 لیتر

اتصال پروتئینی: 58% ( اساسا به آلبومین)

متابولیسم:به طور عمده کبدی از طریق CYP1A2 و مقادیر کمتر با CYP2C9, 2C19, 2D6, 2E1. متابولیت ماژور 5-کربوکسی پیرفنیدون که غیر فعال می باشد.

نیمه عمر حذف دارو: : حدود 3 ساعت

زمان پیک پلاسمایی: 30 دقیقه ( در صورت مصرف ناشتا)، افزایش به 3 ساعت در صورت مصرف همزمان با غذا

دفع:ادراری(حدود 80%؛بیش از 99%به صورت متابولیت)

تهیه وتنظیم:دکتر تشرعی

دکتر دولت آبادی

جزئیات خاص

آپارات ---

تمامی حقوق نزد داروخانه سیزده آبان محفوظ است.