توضیحات


بازنویسی نسخه

1.       Tab metformin 500mg             N=100         هر 8 ساعت نصف قرص

2.       Tab Topiramate 25mg             N=300         روزی 4 عدد

3.       Tab Carbamazepin 200 mg         N=300         روزی 6 عدد

4.       Tab lamotrigin 50 mg         N=300         هر 3-4 روز نصف قرص اضافه شود تا 100 میلی گرم هر 8 ساعت

5.       Tab ASA 80 mg         N=100         روزی 1 عدد

6.       Tab Atorvastatine 40 mg         N=100         روزی 1 عدد

7.       Tab Ranitidine 150 mg         N=100         هر 12 ساعت 1 عدد

8.       Syrup Bromhexin            N=1                هر 8 ساعت 15 میلی لیتر

تشخیص احتمالی

بیمار احتمالا مبتلا به بیماری صرع بوده وتحت درمان با سه دارو می باشد.داروهای لاموتریژین وکاربامازپین در انواع مختلفی از صرع خط اول درمان محسوب می گردند.داروی توپیرامات هم به عنوان تک درمانی وهم درمان مکمل در تشنج کاربرد دارد.بیمار احتمالا به بیماری دیابت نیز مبتلا بوده و تحت درمان با متفورمین می باشد.در کنار متفورمین،آتورواستاتین وآسپیرین را برای جلوگیری از حوادث قلبی عروقی ناشی از دیابت دریافت می کند.از عوارض داروی توپیرامات کاهش وزن می باشد که گاهی برای کاهش عوارض ناشی از داروهایی که افزایش وزن می دهند،مانند والپروات تجویز می گردد.در مورد این بیمار ممکن است مشکل اضافه وزن با توجه به اینکه دیابت وی در سن 49 سالگی رخ داده مطرح می باشد.داروی رانیتیدین وبرم هگزین هم به ترتیب برای کاهش ترشح اسید معده وکاهش غلظت ترشحات تنفسی تجویز شده است.انتخاب دارو در درمان تشنج به نوع تشنج،سن،داروهای همراه،تحمل،بی خطری واثربخشی داروی ضدتشنج بستگی دارد. ازبین داروهای خط اول کاربامازپین نسبت به فنی توئین به علت خواب آلودگی کمتر وتغییرات ظاهری کمتر مانند هیپرپلازی لثه،ارجح است.در درمان صرع بهتر است درمان به صورت تک دارویی انجام شود اما اغلب تشنج بیمار با یک دارو کنترل نمی گردد.

مکانیسم

کاربامازپین از نظر ساختار شیمیایی وابسته به ضدافسردگی های سه حلقه ای می باشد. این دارو همانند ضدافسردگی های سه حلقه ای از طریق مهار کانال سدیم وجلوگیری از ورود سدیم به سلول عصبی،از انتقال وتجمیع سیگنال در سیستم عصبی مرکزی جلوگیری می کند.کاربامازپین علاوه بر این ،اثرات دیگری مانند تحریک آزادسازی هورمون آنتی دیورتیک وتثبیت خلق را نیز دارا است.داروی لاموتریژین آزادسازی گلوتامات که اثر تحریکی روی سلول های عصبی دارد را مهار می کند.همچنین این دارو کانال های حساس به ولتاژ سدیم را هم مهار می کند که باعث تثبیت غشا سلول در سیستم عصبی مرکزی می گردد.این دارو اثر مهاری ضعیفی هم بر روی گیرنده ی سروتونین5HT3 دارد.

داروی توپیرامات احتمالا اثرات خود را با دو مکانیسم یکی از طریق مسدود کردن کانال های حساس به ولتاژسدیم در عصب وتقویت اثر گابا ودیگری از طریق مسدود کردن کانال های حساس به ولتاژ سدیم در عصب وتقویت اثر گابا ودیگری از طریق آنتاگونیزه کردن گیرنده ی نوع آمپا/کاینات گیرنده گلوتامات به عنوان اسید آمینه تحریکی اعمال می کند.این دارو همچنین اثر مهاری ضعیفی روی آنزیم کربونیک انهیدراز دارد.

توصیه ها

دستور استفاده:دوز داروی کاربامازپین در اصل بر اساس غلظت خونی تعیین می گردد.در مورد قرص معمولی یا قرص آهسته رهش به صورت 2 یا 3 بار در روز بر اساس تجمل بیمار تجویز می گردد.حداکثر دوز معمول 1600 میلی گرم در روز است هر چند ممکن است دوز بیشتری نیاز باشد.در این نسخه دوز 6 هدد در روز را می توان در 2 یا 3 دوز بر اساس تحمل بیمار تقسیم نمود.در صورتی که بیمار برای اولین بار دارو را استفاده می کند از دوز 200 میلی گرم 2 بار در روز شروع کرده و به صورت هفتگی 200 میلی گرم به آن اضافه می کنیم.در ابتدای درمان دوز منقسم در 3یا4 دوز راحت تر تحمل می شود و در ادامه می توان چه به صورت آهسته رهش چه به صورت معمولی دوز مجموع روزانه را در 2 دوز منقسم تجویز نمود.

داروی لاموتریژین در صورت تجویز همراه کاربامازپین که یک داروی القا کننده آنزیمی است با دوز 50 میلی گرم روزانه به مدت 1تا 2 هفته آغاز می گردد سپس به 100 میلی گرم روزانه منقسم در 2 دوز به مدت 3 تا 4 هفته می رسد و از هفته ی پنجم هر 1تا 2 هفته 100 میلی گرم به دوز روزانه اضافه می گردد.دوز معمول 300 تا 500 میلی گرم روزانه منقسم در دو دوز می باشد.

داروی توپیرامات در صورت تجویز به عنوان داروی همراه در درمان تشنج با دوز روزانه 25 میلی گرم به مدت یک هفته شروع می گردد وسپس هر هفته 25 تا 50 میلی گرم تا دستیابی به نتیجه مورد نظر اضافه می گردد.دوز نگهدارنده معمول 100 تا 200 میلی گرم دوبار در روز است.در مورد این نسخه با توجه به اینکه دوز 25 میلی گرم چهار عدد در روز تجویز شده است،بهتر است به صورت دو عدد روزی دو مرتبه استفاده شود.

عوارض جانبی:داروهای ضد تشنج می توانند باعث کاهش سطح هوشیاری شوند که این عارضه در مرور زمان بهبود می یابد اما باید در مورد رانندگی وکارهایی که نیاز به هوشیاری دارند هشدار داده شود.

در مورد داروی لاموتریژین عارضه ی پوستی می تواند تبدیل به مشکل تهدید کننده حیات گردد وباید به بیمار هشدار داده شود که در صورت مشاهده ی عارضه ی پوستی دارو را قطع کرده وبا پزشک تماس بگیرد.

تداخلات دارو با غذا:کاربامازپین را می توان با یا بدون غذا مصرف کرد.مصرف داو با غذا سطح سرمی دارو را افزایش می دهد.غذا روی جذب داروی لاموتریژین اثری ندارد.در مورد داروی توپیرامات باید دقت شود که رژیم کتوژنیک ممکن است منجر به اسیدوز گردد وباید از آن اجتناب گردد.

تداخلات دارو با دارو:دارو های ضد تشنح مانند کاربامازپین القا کننده ی آنزیمی هستند ومتابولیسم سایر دارو ها را در یک دوره ی چند هفته ای پس از شروع وافزایش دوز تسریع می کنند. در این موارد نیاز به تنظیم دوز واندازه گیری سطح خونی می باشد.این مورد بخصوص در شرایط درمان چند دارویی حایز اهمیت است.اثر این دارو ها روی متابولیسم سایر دارو ها مانند دارو های ضدبارداری باید مدنظر گرفته شود.

موارد احتیاط و موارد منع مصرف:در موارد حساسیت دارویی مانند حساسیت پوستی با لاموتریژین باید از مصرف مجدد دارو خودداری شود.

داروی کاربامازپین در بیماران دچار سرکوب مغز استخوان ممنوع می باشد.شروع مصرف کاربامازپین باید با چهارده روز فاصله از مهارکننده هایMAOباشد.در مورد داروی توپیرامات موارد احتیاط مرتبط با اسیدوز ناشی از مصرف این دارو ها می باشد.این دارو می تواند باعث به وجود آمدن سنگ کلیه گردد وتوصیه به مصرف مایعات می تواند کمک کننده باشد.

شرایط نگهداری:داروهای این نسخه شرایط نگهداری خاصی تدارند.

تذکر

مورد خاصی مطرح نمی باشد.

جزئیات خاص

آپارات ---

تمامی حقوق نزد داروخانه سیزده آبان محفوظ است.