تاثیر دارو ها بر توانایی شما در رانندگی

 

آیا مصرف برخی داروها در صورتی که قرار است رانندگی کنید، ایمن است؟ به احتمال زیاد، بله؛ با این وجود، اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) قبل از آنکه هرگونه وسیله نقلیه از قبیل ماشین، اتوبوس، قطار، هواپیما یا قایق، را به کار بگیرید، به شما توصیه هایی میکند:

اگر چه اکثر داروها بر توانایی شما در رانندگی تاثیر نمی گذارد، بعضی داروهای تجویزی و بدون نسخه (OTC)؛ که داروهای غیرتجویزی نیز نامیده می شوند، می توانند عوارض جانبی داشته و واکنش هایی ایجاد کنند که ممکن است باعث خطراتی در هنگام رانندگی شوند، از جمله:

  • خواب آلودگی / گیجی و منگی
  • تاری دید
  • سرگیجه
  • کندی حرکت
  • غش
  • ناتوانی تمرکز یا توجه
  • حالت تهوع
  • تحریک پذیری

بعضی از داروها رانندگی شما را برای مدت کوتاهی پس از مصرف آن ها تحت تاثیر قرار می دهند؛ برای بقیه داروها، این اثرات می تواند برای چند ساعت و حتی روز بعد ادامه یابد. مصرف بعضی از داروها با این هشدار که در هنگام مصرف آن ها فرد مصرف کننده نباید رانندگی کند، همراه هستند (این مورد شامل ماشین های سنگین و سواری می شود).

داروهایی که می توانند بر توانایی رانندگی تاثیر داشته باشند:

دانستن اینکه چگونه داروهای شما - یا هر ترکیبی از آنها - بر توانایی شما در رانندگی تأثیر می گذارد، تاثیر مهمی بر ایمنی دارد. برخی از داروهایی که می توانند در رانندگی خطرناک باشند عبارتند از:

  • ضددرد های اپیوئیدی
  • داروهای ضد سایکوز
  • بعضی از ضدافسردگی ها
  • محصولات حاوی کدئین
  • برخی از داروهای درمانگر سرماخوردگی و ضدحساسیت ها؛ نظیر آنتی هسیتامین ها (چه آن هایی که با نسخه دریافت می شوند و چه داروهای بدون نسخه).
  • داروهای خواب آور
  • شل کننده های عضلانی
  • داروهای درمان کننده یا کنترل کننده علائم اسهال
  • داروهایی که علایم بیماری حرکت را کنترل یا درمان می کنند.
  • قرص های رژیمی، داروهای محرک و داروهایی که بیدار نگه می دارند (مانند کافئین، افدرین، سودوافدرین).
·         داروهای تجویزی برای اضطراب (به عنوان مثال، بنزودیازپین ها)
·         داروهای ضد تشنج (داروهای ضد صرع)

هم چنین از مصرف همزمان الکل و داروها در هنگام رانندگی خودداری فرمایید.

بعضی از داروهای خواب آور شما می توانند حتی در صبح روز بعد هم شما را تحت تاثیر خود قرار دهند:

افراد مبتلا به بی خوابی، با مشکلاتی نظیر امکان زمین خوردن و یا احساس خواب آلودگی دچار هستند. بسیاری از این افراد داروهایی را به منظور کمک به خواب استفاده می کنند. با این حال، با شروع صبح، برخی از داروهای خواب آور می توانند مانع از عملکرد موثر شما در انجام فعالیت هایی که نیاز به هشیاری کامل دارند شوند؛ از جمله رانندگی.

یکی از داروهای رایج که به طور گسترده ای در داروهای تجویزی برای مشکل خواب استفاده می شود، zolpidem است. این دارو متعلق به کلاسی از داروها به نام آرامبخش/خواب آور متعلق است. طبق یافته های FDA، داروهایی که حاوی زولپیدم هستند، به ویژه فرمهای طولانی اثر، ممکن است صبح روز بعد باعث کاهش قابلیت رانندگی و فعالیت های دیگر شود.

فرم های سریع الاثر و طولانی اثر Zolpidem تحت نام های تجاری و ژنریک زیر به بازار عرضه می شوند:

  • Ambien و Ambien CR (قرص خوراکی)
  • Edluar (قرص زیر زبان)
  • ·Intermezzo (قرص زیرزبانی)
  • Zolpimist (اسپری دهانی)

افرادی که داروهای خواب را دریافت می کنند باید با متخصصان مراقبت های بهداشت خود در مورد راه های کم کردن دوز موثر صحبت کنند. تصور نکنید که داروهای خواب بدون نسخه، لزوما گزینه های ایمن تری هستند. FDA همچنین خطر اختلال در عملکرد و فعالیت روز آینده با سایر داروهای بی خوابی، چه داروهای نسخه ای و چه OTC را ارزیابی می کند.

داروهای ضدآلرژی می توانند توانایی شما در رانندگی را تحت تأثیر قرار دهند

برای افراد مبتلا به آلرژی، داروهای حاوی آنتی هیستامین ها می توانند به کاهش انواع مختلف آلرژی ها، از جمله تب یونجه کمک کنند. اما این داروها ممکن است در رانندگی و مدیریت ماشین آلات سنگین (از جمله رانندگی خودرو) دخالت کنند. آنتی هیستامین ها می توانند زمان واکنش شما را کند کنند، تمرکز یا تفکر را دشوار می کنند، و ممکن است باعث گیجی خفیف در شما شوند.

برچسب داروی OTC تهیه شده خود را بخوانید و قبل از استفاده از آن از هشدارهای مربوط به آن اطلاع کسب کنید. همچنین، هنگام مصرف برخی از آنتی هیستامین ها، از مصرف الکل و مصرف داروهای خواب آور اجتناب کنید. این ترکیبات می توانند اثرات آرام بخش آنتی هیستامین ها را افزایش دهند.

چگونه از اختلال در رانندگی جلوگیری کنیم؟

شما هنوز هم در هنگام مصرف بیشتر داروها، می توانید با خیال راحت رانندگی کنید. در مورد عوارض جانبی احتمالی با ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود صحبت کنید. به عنوان مثال، برخی آنتی هیستامین ها و داروهای خواب آور برای دوره های طولانی تری اثر می کنند. شما ممکن است اثرات آرام بخش این داروها را برای مدتی طولانی و حتی در روز بعد از مصرف آنها احساس نمایید.

پزشکان و داروسازان می توانند درباره عوارض جانبی شناخته شده داروها، از جمله مواردی که در رانندگی اختلال ایجاد می کنند، به شما بگویند. شما همچنین می توانید اطلاعات چاپ شده در مورد عوارض جانبی هر دارو جدید را درخواست کنید.

برای مدیریت و یا به حداقل رساندن عوارض جانبی در حین رانندگی، ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است دوز مصرفی شما و یا زمان بندی مصرف دارویتان را تنظیم نموده و یا دارویتان را تغییر دهد، تا عوارض جانبی کمتری برای شما ایجاد شود.

سایر مواردی که می توان در نظر گرفت:

  • همیشه دستورالعمل ها و هشدارهای روی بسته بندی دارو و یا مواردی که در داروخانه در اختیارتان گذاشته می شود را دنبال کنید.
  • مصرف دارو خود را متوقف نکنید، مگر اینکه پزشکتان به شما می گوید.
  • در مورد تمام محصولاتی که مصرف میکنید، از جمله داروهای نسخه ای، بدون نسخه و محصولات گیاهی، به ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود بگویید. همچنین، اجازه دهید در مورد هر واکنشی که تجربه می کنید، اطلاعات بدهید.

18 جولای 2019

تهیه وتنظیم:دکتر اکبریانی

منبع خبر:سازمان غذا وداروی آمریکا

نظرات خود را بنویسید

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

تمامی حقوق نزد داروخانه سیزده آبان محفوظ است.